Politicsinfo.be

Premier Leterme bevestigde gisteren officieel wat reeds lang in de sterren stond geschreven: de beloofde staatshervorming wordt begraven. Nochtans maakte Leterme die ‘grote staatshervorming’ enkele jaren geleden zelf tot inzet van de verkiezingen. Hetzelfde geldt voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde zonder Vlaamse toegevingen, waarover Leterme nu gewoon zegt dat hij de volgende federale verkiezingen “op een rechtsgeldige manier” wil laten plaatsvinden. In de Franstalige media gaat hij zelfs nog een stap verder door te verklaren: “We moeten een oplossing vinden voor BHV. Niet per definitie een ‘splitsing’, maar een ‘oplossing’.” Daarmee is de agenda op federaal niveau helemaal in overeenstemming met de Franstalige desiderata zoals die destijds door Milquet werden geformuleerd: niks voor 2011.

De recente verklaringen van de CD&V-premier leggen andermaal de boulevard van gebroken beloften bloot: Leterme wil zich naar eigen zeggen concentreren op het bestrijden van de economische crisis, maar verdedigde eertijds de – juiste – stelling dat een staatshervorming net broodnodig was om een efficiënt beleid te kunnen voeren. Zijn pleidooi voor ‘samenwerkingsfederalisme’ is dan ook flagrant in tegenspraak met zijn eerdere vaststelling dat “het federaal overlegmodel zijn limieten heeft bereikt”. Een en ander bewijst tevens het failliet van de N-VA-participatiestrategie. In maart 2008 gaf de partij van Bart De Wever nog haar vertrouwen aan Leterme I, terwijl die regering – alle beloften ten spijt – niet de minste garantie gaf op een staatshervorming. Aangezien CD&V onder geen beding de Wetstraat 16 wil opgeven en zich opnieuw heeft ontpopt tot de machtspartij van weleer, lijkt het spel gespeeld.

Het zwaartepunt van het debat komt nu te liggen bij de Vlaamse regering en bij de N-VA, die meteen haar zo geroemde ‘Maddens-doctrine’ opgedoekt ziet. Dat de huidige Vlaamse regering na de verklaringen van Leterme gewoon verder zou doen, is dan ook ondenkbaar. Tenzij ook daar het virus van machtsdeelname tot iedere prijs de bovenhand heeft gehaald.

Het Vlaams Belang zal de regeringsleiders Leterme en Peeters deze week nog ondervragen in Kamer, Senaat en Vlaams Parlement.

Heet dat geen oplichting in gewone mensentaal?

als ik nog eens ga solliciteren, kunnen we allemaal een Letermeke doen: vanalles beweren en beloven, en eenmaal je aangeworven bent heb je ineens niet meer die o zo geprezen diploma's behaald? Hoe noemen ze dat nu weer?

Zouden er nu nog steeds mensen zijn die voor Leterme hebben gestemd die dat de volgende keer wéér eens gaan doen?
Eerst was het toch "onverwijld" en dan duurde het "vijf minuten politieke moed" en nu "moet het worden opgelost"? Wie gelooft die mensen nog?