Politicsinfo.be

Nog meer immigratie?

Het is algemeen bekend dat, ondanks de officiële immigratiestop die begin jaren zeventig werd ingevoerd, het aantal vreemdelingen onverminderd is blijven stijgen. De voorbije jaren kwamen in dit land verhoudingsgewijs zelfs meer immigranten binnen dan in een klassiek immigratieland als de Verenigde Staten. En hoewel blijkt dat de vroegere immigratiestromen nog steeds niet verwerkt zijn, gaan sinds geruime tijd opnieuw stemmen op om af te stappen van de officiële immigratiestop en over te gaan tot een “actief immigratiebeleid.”

Vandaag doet ook CGKR-directeur Jozef De Witte zijn duit in het zakje en pleit hij ervoor om actief op zoek te gaan naar de “nieuwkomers die we door de vergrijzing en economische omstandigheden nodig hebben”, laaggeschoolden incluis. Net zoals met zijn eerdere pleidooien voor de afschaffing van de immigratiestop, neemt de directeur van het CGKR een duidelijk politiek standpunt in, waarmee hij andermaal zijn boekje te buiten gaat.

De argumenten die De Witte voor nieuwe ‘gastarbeid’ aanhaalt, zijn daarenboven alles behalve origineel en werden de jongste jaren door de praktijk weerlegd. Wellicht heeft De Witte geen weet van de buitenlandse studies die ernstige vraagtekens plaatsen bij de veel bezongen ‘economische voordelen’ die (nieuwe) gastarbeid zouden opleveren. Zo bleek enkele jaren geleden reeds uit het rapport ‘Immigration and the Dutch Economy’ dat massale arbeidsimmigratie helemaal geen bijdrage levert aan het verlichten van de financiële lasten van de vergrijzing. Integendeel zelfs, want per saldo zouden de kosten voor zorg, onderwijs, pensioenen en sociale zekerheid groter zijn dan de (mogelijke) extra inkomsten. Het meest recente rapport in die rij is de studie van het Britse Hogerhuis, waarin gesteld wordt dat immigratie als ‘snelle oplossing’ om openstaande vacatures op te vullen misschien een goede zaak is voor bepaalde werkgevers, maar niet voor de economie in haar geheel. Een conclusie die regelrecht ingaat tegen het pleidooi van De Witte en de plannen van de regering-Leterme.

Een andere, fundamentele kritiek blijft natuurlijk dat een fenomeen als immigratie nog al te veel en eenzijdig door de economische bril bekeken wordt. Zélfs als de ‘economische argumenten’ voor (nieuwe) gastarbeid zouden kloppen, blijft de vraag of we bereid zijn de prijs te betalen die hoe dan ook aan een nieuwe immigratiegolf – en de daaruit voortvloeiende volgmigratie – verbonden is. En dan hebben we het voor alle duidelijkheid niet alleen over het financiële prijskaartje, maar in de eerste plaats over de maatschappelijke kostprijs.

Een laatste ‘argument’ van De Witte luidt tenslotte dat immigratie in feite iets is dat we in feite op dezelfde manier moeten ondergaan als het wisselen van de seizoenen. “Migratie is even onafwendbaar als de vergrijzing van de bevolking. Migratie is niet te stoppen”, zo stelt hij in De Standaard. In die optiek is immigratie een vaststaand gegeven waarover eigenlijk geen politieke besluiten kunnen genomen worden. In de realiteit bestaat er echter veel meer beleidsruimte dan door De Witte en Co wordt gedacht of toegegeven. Een land als Denemarken heeft dat de voorbije jaren op overtuigende wijze aangetoond!


Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang