Politicsinfo.be

Op de provincieraad van woensdag 9 mei staat de terugbetaling geagendeerd van de door de stacaravangebruikers van het domein Puyenbroeck aan de gemeente Wachtebeke betaalde belasting op 2de verblijven. Volgens het voorlopige dossier gaat het om 888 terugbetalingen (mbt de oude contracten van 2002 tot 2007) van telkens 375 euro of in totaal 333 000 euro. Dit bedrag is echter zonder de verwijlintresten. Namens de Vlaams-Belangfractie heb ik de provincie de voorbije jaren verschillende keren aangemaand om rekening te houden met de vonnissen van de vrederechter en de rechtbank van 1ste aanleg.

Het provinciebestuur heeft echter niet geluisterd. Erger nog, de provincie weigerde ook na een uitspraak in beroep om de onterecht geïnde taksen terug te betalen. Het provinciebestuur was echter in cassatie gegaan. Ondanks het feit dat cassatie niet opschortend werkt, weigerde het provinciebestuur te betalen en plaatste het bestuur zich boven de wet, als voorbeeldfunctie voor een openbaar bestuur kan dat tellen!

Uiteindelijk kreeg de provincie zelfs in cassatie geen gelijk. De rekening is de voorbije jaren indrukwekkend aangedikt. Als men reeds eerder naar het Vlaams Belang had geluisterd dan had men zich heel wat onnodige gerechts-, advocaten en verwijlkosten kunnen besparen.

Hieronder een overzicht van het dossier

De gemeenteraad van Wachtebeke heeft op 28 november 2001 een belasting op 2de verblijven gestemd. Puyenbroeck viel op dat ogenblik nog buiten het besluit. Op 19 december 2002 is de gemeenteraad van Wachtebeke daar op teruggekomen en belast men ook de 2de verblijven opgesteld op een reglementair erkend terrein voor openluchtrecreatieve verblijven met terugwerkende kracht tot 2002.

Het provinciebestuur – op dat ogenblik vertegenwoordigd door voormalig gedeputeerde Van Gaeveren - heeft in 1ste instantie aan de campingbewoners beloofd om mee te protesteren tegen de belasting van de gemeente Wachtebeke. Op een door de gedeputeerde georganiseerde vergadering in augustus 2003 stelde de gedeputeerde dat de gemeentelijke belasting het sociaal karakter van de camping aantast (waarvoor hij de bevoegde minister van Sociale Zaken en Toerisme heeft aangeschreven) en dat de gemeentelijke aanslag niet opweegt tegen de kosten voor de gemeente.

Pittig detail is het feit dat de provincie Oost-Vlaanderen tegelijk met de invoering van de belasting op 2de verblijven van de gemeente Wachtebeke, zelf het staangeld heeft verhoogd van 750 euro naar 1000 euro. Een verhoging van meer dan 30% getuigt niet van respect voor het sociaal karakter van de camping. Samengeteld (verhoging provincie + gemeentebelasting) betekent dit een verhoging op 1 jaar tijd van 750 euro naar 1372 euro per stacaravan.

Volgens de gebruikelijke contracten die op dat ogenblik bestonden of werden afgesloten, zijn taksen (waaronder gemeentelijke belastingen behoren) inbegrepen in het staangeld voor stacaravans. Het provinciaal domein Puyenbroeck sluit met de gebruikers van het stacaravanterrein overeenkomsten voor drie jaar af. De prijzen voor de gebruikers van het stacaravanterrein bevatten ondermeer de taksen; zowel op een bord aan het kampeerdomein als op de provinciale webstek werd dit kenbaar gemaakt.

Bijna 180 campingbewoners hebben zich verenigd en een rechtsprocedure tegen de provincie ingespannen aangezien de prijs op de camping ook de taksen omvat. Tegen de gemeente Wachtebeke werd geprocedeerd omwille van het retroactieve karakter van de belasting voor het jaar 2002.

Het provinciebestuur keert zich tijdens de rechtsprocedure tegen de campingbewoners en stelt dat zij zich maar hadden moeten verzetten tegen de gemeentelijke belasting. Een vreemd uitgangspunt aangezien de gedeputeerde zich eerst zelf aan de kant van de campingbewoners had geschaard maar wel heeft nagelaten om beroep aan te tekenen tegen de gemeentelijke belasting.

De vrederechter heeft in april 2004 de campingbewoners gelijk gegeven, waarop de provincie beroep heeft aangetekend. In september 2005 werd de provincie ook in beroep in het ongelijk gesteld.

Sindsdien aarzelt de provincie – via allerlei drogredenen – om de campingbewoners de gemeentetaks terug te storten en de gerechtskosten te betalen. Deze handelswijze is voor een openbaar bestuur dat geacht wordt de rechtsgang te eerbiedigen, onwaardig. Uiteindelijk gaat de provincie in cassatie, maar zelfs een cassatieprocedure belet niet dat de provincie verplicht is de uitspraak van de rechter te eerbiedigen.

Het gevolg van het uitblijven van betaling is dat de campingbewoners in 2006 opnieuw naar de vrederechter zijn gestapt om een veroordeling per persoon te eisen, wat tot gevolg heeft dat de factuur nog hoger zal oplopen. Begin 2006 ging het om een bedrag van ongeveer 146 000 euro waarvan bijna 96 000 euro onmiddellijk uitvoerbaar; het andere deel is nog in geschil met de gemeente Wachtebeke omwille van de retroactiviteit.

In oktober 2006 heeft de vrederechter van Zelzate beslist dat de huurders van de staanplaatsen op het kampeerdomein Puyenbroeck onterecht de belasting op tweede verblijven hebben betaald. Voormalig gedeputeerde Van Gaeveren bleef volharden en kondigde aan dat de provincie in beroep zou gaan tegen deze uitspraak.


Op 19 januari 2007 werd de cassatieprocedure verworpen. Gedurende enkele maanden talmt de provincie nog over de wijze waarop men gaat terugbetalen.




Bruno Stevenheydens
Fractievoorzitter Vlaams Belang provincie Oost-Vlaanderen

Mijnheer Stevenheydens,
Toevallig ben ik op uw webside terechtgekomen.
Ik heb van verleden jaar(2009)een plaats op het stacaravanterrein van puyenbroeck.Ik heb voor het staangeld 1261 € betaald.
Tot mijn verbazing moest ik nog 372 € ophoesten voor de gemeente.
Daar was ik echt van geschokt.Dat is nog niet alles,vermits ik nog eens 29,99 € aan provinciebelasting moest betalen.M.a.w.dit betaal ik tweemaal.
Die 372 € gemeentebelasting is hoger dan de roerende voorheffing op mijn vast adres!!Misschien niet te vergelijken, maar toch!!
Daarop kon ik het niet laten om een bezwaarschrift in te dienen bij de gemeente.
Hun antwoord strookt niet met de waarheid
Dan heb ik beklag gedaan bij de provincie en zo ondervond ik dat het kat een muisspel ging worden.Een sociaal terrein,waar men één groep fors laat betalen,voor een winterterrein dat er geen is,veel reklame maakt en voor de rest schrijven bla bla over gratis.