Politicsinfo.be

“Als Leterme niet ingrijpt, kan de Amerikaanse kredietcrisis overwaaien naar ons land”, waarschuwt Hans Bonte in een vrije tribune in De Standaard.

“De laatste dagen horen we niks anders dan berichten over hoe rampzalig de Amerikaanse economie het doet”, schrijft Bonte in De Standaard .

“De Amerikaanse regering moest zelfs 200 miljard dollar uittrekken om falende banken te nationaliseren. Volgens Barack Obama zou er bovendien een nieuwe kredietcrisis kunnen aankomen. Een die het gevolg is van kredietkaarten. Of zoals Obama het stelt: 'Credit cards could turn into the next subprime crisis'.

“In elk geval heeft de financiële crisis ook voor ons land zijn gevolgen”, gaat Bonte verder. “En toch komt premier Leterme niet verder dan mee te delen dat er geen reden is tot paniek. Het is nochtans de hoogste tijd dat ook ons land in actie schiet. Want ook in ons land gooien malafide kredietverstrekkers met kredietkaarten. Zodat steeds meer mensen op krediet leven en massa’s schulden meeslepen. Die consumentenkredieten gelijken - in tegenstelling tot de hypothecaire leningen - als twee druppels water op de Amerikaanse kredietproducten. Dat komt vooral omdat de Amerikaanse marktleider in consumentenkredieten Citygroup ook bij ons de toon zet. Dat op die manier steeds meer mensen zwaar in de schulden raken, kan hen niet schelen. En het feit dat zoveel mensen op krediet leven kan bovendien onze economie ernstige schade toebrengen.”

“De politieke vraag is of de regering deze evolutie op zijn beloop laat of een beleid ontwikkelt dat het risico op een tweede hypotheekcrisis vermindert. De voorbije maanden was het antwoord op die vraag duidelijk: het interesseert Leterme geen zier. Erger nog: de huidige ministers van Economie en Financiën gedragen zich als de loopjongens van de kortzichtige consumentenpolitiek van de kredietverstrekkers. Laat ons hopen dat de huidige kredietstorm de regering wakker schudt om vooralsnog maatregelen te treffen om een nieuwe kredietcrisis te snel af te zijn. Paniek is niet nodig, politieke wil des te meer”, besluit Hans Bonte.