Politicsinfo.be

Ouders die in een co-ouderschapsregeling zitten, kampen met heel wat praktische problemen. Met ongelijkheden tussen twee co-ouders wil Guy Swennen komaf maken.

Twee jaar geleden werd het verblijfs-co-ouderschap ingevoerd als norm na een echtscheiding. Kinderen verblijven dan afwisselend een week bij mama en een week bij papa. Maar deze regeling levert een hoop praktische problemen op.

Guy Swennen: “Wil je als ouder nu je co-ouderschap bewijzen voor het verkrijgen van bijvoorbeeld een bibliotheekkaart, dan moet je al een afschrift laten maken van je echtscheidingsvonnis. Een hele papiermolen dus. Nog erger is dat kinderen nog altijd officieel gedomicilieerd zijn bij één ouder wat fiscale nadelen heeft voor de andere ouder. “

Guy Swennen wil deze problemen met drie nieuwe voorstellen de wereld uithelpen

Met zijn eerste wetsvoorstel voert Guy Swennen een dubbel domicilie-adres in voor kinderen van gescheiden ouders zodat ze automatisch ingeschreven staan bij mama en bij papa. Tot vandaag kan een kind maar op één adres gedomicilieerd zijn. Dat heeft fiscale nadelen voor de andere ouder. Bij een hypothecaire lening krijgt die geen aftrek voor kinderen ten laste. Hetzelfde bij sociale huisvestiging, ziekte-uitkering van de mutualiteit en zelfs bij de aanvraag van een reductiekaart van de NMBS.

Een tweede wetsvoorstel wil een co-ouderschapspas invoeren om overbodig papierwerk te vermijden. Als een kind ziek is, maar de SIS-kaart bij de andere ouder ligt bij wie het kind gedomicilieerd is, dan moet je als ouder de volle pot betalen bij de apotheker en heb je de toestemming nodig van de andere ouder om de meerkost terug te vorderen bij de mutualiteit.

Een derde wetsvoorstel voorziet in een gesplitste uitbetaling van het kindergeld voor co-ouders zodat de kinderbijslag automatisch voor de helft naar de moeder gaat en voor de helft naar de vader. Momenteel wordt het kindergeld meestal aan één van de ouders gestort.

Guy Swennen: “De wet op verblijfs-co-ouderschap had tot doel dat een kind na een scheiding een evenwichtig contact houdt met beide ouders. Maar dan moet de wetgever verblijfsco-ouderschap ook in de pakrijk alle kansen geven. Op die manier worden ook conflicten tussen ex-partners vermeden omwille van de vele regelingen die niet zijn aangepast aan het maatschappelijk gegeven van nieuwe samengestelde gezinnen.”