Politicsinfo.be

De Raad houdt vast aan de wet van 1996 op het concurrentievermogen. Volgens die wet zouden de lonen in de privésector in België niet sneller mogen stijgen dan in Duitsland, Nederland en Frankrijk.

Volgens de CRB zullen de lonen de komende twee jaar alleen door de indexaanpassingen automatisch stijgen met 5,1 procent. Die stijging voorziet de CRB ook voor de drie buurlanden. Dus blijft er geen marge voor loononderhandelingen en loonaanpassingen boven de index.

Afhankelijk van de ontwikkeling van de crisis kan het echter ook dat de lonen in de buurlanden met 6,4 procent stijgen. In dat geval zou er voor de Belgische lonen een marge van 0,8 procent stijging boven de index vrijkomen.

Het voorstel van de Centrale raad is wereldvreemd. De mensen komen nu al gewoon niet meer rond. De index is oké, maar houdt geen rekening met alle gestegen kosten, zoals de benzine. De CRB erkent zelf dat het feit dat benzine en diesel niet in de gezondheidsindex zijn opgenomen een loonverlies van 1 % ten opzichte van de inflatie meebrengt.

Dat de lonen in Duitsland en de twee andere landen nog minder gestegen zijn, vult natuurlijk niemands bord. Integendeel. Van alle rijke landen is Duitsland het land waar de armoede het snelst stijgt. Dat zegt de OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. Het Duitse Instituut voor Statistiek meldt dat het aantal gezinnen dat zijn schulden niet kan betalen tussen 1990 en 2007 verdubbeld is en nu meer dan drie miljoen bedraagt. Het is dan ook vanzelfsprekend dat de Duitse metaalvakbond voor de 3,6 miljoen werknemers van de metaalsector vandaag actie voert voor 8 % loonsverhoging in 14 maanden.
Ook in ons land daalt de koopkracht van alle werkende mensen. En er komt meer tijdelijke en volledige werkloosheid. Werkloosheiduitkeringen zijn afhankelijk van de hoogte van de lonen.

*
Een ‘wet van Doorn’ biedt een marge van 7,3 procent loonstijging
*
De wet van 1996 op het concurrentievermogen is een geldpomp voor de grote ondernemingen.

De Centrale Raad geeft zelf toe dat het aandeel van de lonen in de toegevoegde waarde die in de bedrijven is geschapen, de laatste jaren is afgenomen en in 2006 zelfs kleiner was dan het aandeel van de winsten. Steeds minder geld voor de lonen, steeds meer voor de aandeelhouders. Die maakten de voorbije zeven vette jaren dan ook 200 miljard nettowinst, zegt de Nationale Bank. Het gaat hier enkel om de niet-financiële ondernemingen (dus banken en verzekeringen niet meegerekend).
Waar is al dat geld naar toe? Een deel daarvan moet terugkeren naar degenen die ervoor gewerkt hebben en naar degenen die nu werkloos dreigen te worden.
De PVDA stelt daarom voor om de wet van 1996 te vervangen door de ‘wet van Doorn’

Sinds 1997 komen Belgische vakbonden samen met die van de buurlanden (Nederland, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg) om samen een strategie af te spreken voor de loononderhandelingen.
Het initiatief kreeg de naam ‘Groep van Doorn’.

De Groep van Doorn is van mening dat ook de toename van de productiviteit (en dus van de geschapen rijkdom) moet meetellen voor het berekenen van de brutoloonsverhoging, bovenop de index.

Voor 2009-2010 betekent dit (volgens de cijfers van de Centrale Raad) een stijging van minstens 7,3 procent : 5,1 procent inflatie en 2,2 voorziene stijging van de productiviteit in 2009-2010. Alleen zo zal het aandeel van de lonen in de nationale rijkdom niet verder dalen, noch in België, noch in de buurlanden. Alleen zo kan een aanzet gegeven worden voor een Europees front voor de verdediging van koopkracht en jobs.