Politicsinfo.be

Parlement keurt zonder debat, als een dief in de nacht, nieuwe flexibiliteitswet goed.

In de Kamer is eergisteren, woensdag 20 december, in plenaire zitting het zogenaamde 'Plus Minus Conto' goedgekeurd. Het Plus Minus Conto maakt ernstige afwijkingen mogelijk op de Arbeidswet, en verlengt de wekelijkse maximale arbeidsduur van 38 uur naar 48 uur in bepaalde sectoren.

Het Plus Minus Conto komt tegemoet aan de vraag van vooral de automobielindustrie om flexibeler te kunnen produceren, naadloos op maat van de (wisselende) vraag op de markt. De wet voorzien een flexibele, variabele
werkweek, waarbij

* per week maximaal 48 uur kan gewerkt worden
* per dag maximaal 10 uur kan gewerkt worden (nu is dat maximum 9u)
* en waarbij de teveel gewerkte dagen (boven de 38 uur) binnen een termijn van 6 jaar moeten gerecupereerd worden. (nu is dat 1 jaar).

Voorwaarde voor de invoering van het Plus Minus Conto is wel dat de vkbonden unaniem akkoord gaan, zowel op sectorvlak als op bedrijfsvlak. Eke vakbond heeft vetorecht, er kan dus pas een akkoord zijn als alle vakbonden zich akkoord verklaren.

De PVDA+ verwerpt de Plus Minus Conto. Voor de werkenden zal de flexibiliteit voornamelijk een Minus Minus Operatie betekenen.

1. Werkdruk en flexibiliteit zijn nu al heel hoog in de automobielsector. Daarbovenop nog eens werkweken van 6 dagen mogelijk maken is onaanvaardbaar.
2. Er is geen vrije keuze voor de werknemers. Het is de werkgever die beslist wanneer er verplicht moet langer gewerkt worden. Dat legt een zware druk op het sociaal leven van de werknemers.
3. De uren die op piekperiodes boven de 38 uur gewerkt worden, worden niet betaald. Het maandloon blijft identitiek hetzelfde. De enige compensatie is dat de teveel gewerkte uren binnen de termijn van 6 jaar moeten
gerecupereerd worden, op een moment te beslissen door de werkgever. Dat is een achteruitgang tegenover het huidige systeem van de 'kleine flex' in de automobielsector waarbij extra gewerkte uren als overuren worden uitbetaald.
4. De wet is geschreven op maat van de automobielindustrie. Maar ook de onderaannemingen van de automobielindustrie (PC 111) en andere toeleveranciers uit sectoren als glas en chemie kunnen het Plus Minus Conto toepassen. Ook andere sectoren die bloot staan aan internationale concurrentie en die flexibel willen produceren, kunnen een aanvraag indienen om het systeem toe te passen. Het risico is dus reël dat het Plus Minus
Conto naast de automobielsector ook andere sectoren besmet.

De PVDA stelt ook grote vragen bij de manier waarop het Plus Minus Conto door het Parlement is gejaagd.

* Het Plus Minus Conto zit verborgen in de vele honderden pagina's 'Diverse Bepalingen', de zogenaamde 'mozaiekwet' of 'vuilbakwet', die als bijlage gevoegd is bij de Programmawet. De hyperflexibiliteit werd als een dief in de nacht goedgekeurd. Zo maakt de regering elk ernstig parlementair en maatschappelijk debat onmogelijk.
* De belangstelling van de volksvertegenwoordigers voor het debat over het Plus Minus Conto was ontstellend klein. Er werd slechts één parlementaire vraag gesteld over het Plus Minus Conto. Tijdens die ene, kritische, vraag van Ecolo-parlementslid Zoé Genot waren zo weinig parlementsleden in het halfrond aanwezig dat zelfs kamervoorzitter De Croo er moeite mee had. Wat hem meteen de cynische uitspraak ontlokte "Wat zou de Kamer zijn zonder haar Koffiekamer?"

Peter Mertens,
woordvoerder PVDA