Politicsinfo.be

Kris Merckx (PVDA), Maya Detiège en Magda De Meyer (sp.a) slaan over de partijgrenzen heen de handen in elkaar om de afschaffing van de Orde van Geneesheren te bekomen.

Dat de PVDA een nieuwe en soepelere koers vaart – met meer en nauwere samenwerking met andere linkse mensen - is ook bij ‘ouwe rotten’ zoals Kris Merckx niet in dovemansoren gevallen. De oprichter van ‘Geneeskunde voor het Volk’, die jarenlang het bekendste gezicht van de PVDA naar de buitenwereld was, publiceerde deze week samen met sp.a-parlementsleden Maya Detiège en Magda De Meyer een opmerkelijke tribune in De Morgen van 26 februari. De drie verdedigen over de partijgrenzen heen de afschaffing van de ‘Orde van Geneesheren’. Die verdedigt volgens hen enkel de belangen van de rijke artsen en niet die van de patiënten.

De Orde van Geneesheren (door sommige van haar slachtoffers ook wel consequent de ‘horde’ gedoopt) is geen onbesproken organisatie. Het is een instelling die recht spreekt over artsen en hen zware sancties kan opleggen. Daartoe heeft de orde een ‘Code van de Plichtenleer’ opgesteld. Het probleem is dat die code nooit door het parlement is goedgekeurd, dat betekent dat die orde ‘recht spreekt’ op basis van onbestaande wetten. Een schending van één van de belangrijkste principes van een rechtstaat.

Daar houdt het echter lang niet op. Zoals de naam aangeeft worden de leden de Orde van Geneesheren enkel verkozen door artsen. Patiëntenorganisaties, mutualiteiten en de ziekteverzekering hebben dan ook geen enkele zeg binnen de orde. Het is dus een ‘rechtsinstantie’ die bijna volledig wordt samengesteld door één belangengroep, de artsen.

Willekeur en vriendjespolitiek

De ‘vonnissen’ van de orde komen dan ook vaak tot stand op basis van bijna volledige willekeur en vriendjespolitiek. Zo sanctioneert de Orde regelmatig dokters van Geneeskunde voor het Volk, omdat ze weigeren sinds 1980 lidgeld te betalen aan de Orde wegens haar steun aan de staking van het artsensyndicaat van dr. Wynen (zie verder). De Orde liet, om haar lidgeld te verkrijgen, bij heel wat betaalstakers boedelbeslag leggen door een deurwaarder. Bij de Genkse PVDA-artsen rond dr. Harrie Dewitte werden in 1985 zelfs met veel rijkswachtgeweld de meubelen voor verkoop uit het huis gesleurd. De enkele artsenprofessoren en senator dr. Patrik Vankrunkelsven (Open Vld), die ook een tijdlang aan deze betaalstaking deelnamen durfde de Orde evenwel nooit met een sanctie of boedelbeslag verontrusten, uit vrees voor imagoschade.

Een ander voorbeeld is de manier waarop de Orde vooral in de jaren 70 en 80 op een buitengewoon repressieve manier tekeer ging tegen dokters die aan terugbetalingstarief werken. Dokter Kris Merckx werd daarvoor twee keer geschorst als arts en zelfs een tijd de gevangenis in gesmeten. Toen echter de oprichter van het antisociale artsensyndicaat — dokter Wynen — in 1980 opriep tot een misdadige artsenstaking om nog hogere prijzen te kunnen vragen, zorgde de Orde voor een ‘deontologische verantwoording’ van die staking. Net als bij de grotere doktersstaking van 1964, lieten de leden van het syndicaat Wynen, hun patiënten opnieuw in de steek. Nochtans had dat in 1964 geleid tot een aantal dramatische sterfgevallen, waaronder dat van een kind van 18 maanden met zware bronchitis.