Politicsinfo.be

Persberichten · door **Persberichten** op ma 4 apr 2005, 10:47

Het is opnieuw zover. De Miniemenkerk in hartje Brussel, onder de muren van het Justitiepaleis, is opnieuw overrompeld door mensen in nood: 34 families hebben er hun intrek genomen. Mannen, vrouwen en kinderen. Ze zijn afkomstig uit Turkije, Koerdistan. Sommigen onder hen verblijven hier al 6 jaar, maar nog steeds zonder definitief antwoord op hun asielaanvraag. Ze zijn in hongerstaking sinds 29 maart.

Het merendeel van hen is uitgeprocedeerd. Dat wil zeggen dat ze bij elk interview voor politiek asiel een negatief antwoord kregen. Het enige dat hen rest, is het land verlaten, of gedwongen terugkeren naar Turkije. Een uitweg voor hen, na zoveel jaren wachten op politiek asiel, is regularisatie. Maar dat wordt niet zomaar gegeven.

Deze mensen zijn afkomstig uit Turkije, meer bepaald uit Koerdistan. Zij komen meestal uit dorpen die platgebrand zijn bij aanvallen van het Turkse leger in Koerdistan. Niet allen zijn politiek geëngageerd, maar ze zijn wel slachtoffer van de repressie tegen de Koerdische partijen.

Volgens woordvoerster Rogbine is er, ondanks de toenadering met Europa nog steeds heel veel repressie in Turkije. “Heb je de beelden gezien van de 8 Maart betoging van de vrouwen in Istanbul? Een land dat zo te keer gaat tegen zijn eigen vrouwen, dat kan je geen democratisch land noemen. Deze mensen hier zijn eveneens slachtoffer van het Turkse regime. Daarom hebben ze steeds gepleit voor politiek asiel en niet direct voor regularisatie. Maar nu kunnen ze niet meer verder.”

Deze vluchtelingen-hongerstakers zijn niet alleen. Ook heel wat landgenoten in verschillende opvangcentra zijn in hongerstaking gegaan, in Dinant, in het Klein Kasteeltje, op verschillende plaatsen.
In totaal zijn momenteel 133 personen in hongerstaking. Een vrouw spreekt me aan: “Wij willen een vast verblijf, vooral voor onze kinderen. Hoe kunnen we een leven uitbouwen voor onze kinderen als we niet weten waar we terecht zullen komen, als we geen zekerheid hebben dat we hier kunnen blijven? We blijven hier tot we een antwoord hebben. We gaan onze kinderen niet meer naar school sturen, na de paasvakantie. Er moet een oplossing komen na zoveel jaren wachten.”

In een persbericht melden ze dat twee van hun landgenoten zich vorig jaar uit wanhoop hebben gezelfmoord. De hongerstakers proberen zich zogoed als mogelijk te organiseren. Zij hebben vooral nood aan steun, solidariteitsbezoeken, korte boodschappen van steun. Ze ontvangen heel graag bezoek, van waar ook uit het land. Men kan ook een steunboodschap opsturen per email. Zij hebben een email adres geopend: vivrelibrement@yahoo.fr.

Riet Dhont