Politicsinfo.be

Onder druk van het kartel CD&V/NV-A eist de Vlaamse regering dat de gemeenschappen onderling uitmaken wat ze in de toekomst nog zelf gaan beheren (gezinsbeleid, arbeidsmarktbeleid, fiscaliteit en gezondheidszorg, ...) en wat ze nog samen gaan doen (defensie, buitenlandse zaken, politie). Ze noemt dat “confederalisme”.

Ook langs Franstalige kant berusten steeds meer politici in dit zogenaamde confederale model. Minister-president van het Brussels Gewest, Charles Picqué (PS) laat er weinig twijfel over bestaan: “We discussiëren niet langer over een volgende stap in de staatshervorming, maar over de laatste stap. En die heeft een naam: confederalisme” .

In Le Soir schrijft men: “Confederalisme of separatisme. Dat is de keuze, alle Franstalige politici zijn het er in besloten kring over eens: tenzij men kiest voor de splitsing van het land (in twee, drie, duizend stukken? ...), moet men wel onderhandelen over de “confederalisering”.

Gaan confederalisme en een federale sociale zekerheid samen?

De Franstalige partijen zeggen dat de federale solidariteit behouden zal blijven en dat aan de werkloosheidsuitkeringen niet wordt geraakt. Toch zijn sommige partijen bereid om toe te geven aan de splitsing van het arbeidsmarktbeleid. Zij willen dat voortaan de gewesten bepalen wat er van werklozen wordt verwacht, de inspanningen van werkzoekenden opvolgen en wie onvoldoende moeite doet sanctioneren. Ze willen voorts dat de gewesten de bevoegdheid krijgen over premies en vermindering van sociale lasten voor patroons die bepaalde groepen van werklozen aanwerven.

Maar als het sanctioneringsbeleid verschilt van gewest tot gewest, zal het recht op uitkeringen in de praktijk ook verschillen. Als de tewerkstellingsprogramma’s (die loonlastenverlagingen inhouden) een volledige gewestbevoegdheid worden dan krijg je ook verschillende loonlasten aan weerskanten van de taalgrens.

Als de spelregels in de verschillende gewesten niet meer gelijk zijn zal de hetze tegen de ‘geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië’ en de eis tot splitsing van de werkloosheidskas enkel toenemen. En van de weeromstuit dus ook de sociale zekerheid.

Als de confederale logica zowel een splitsing van de fiscaliteit als van de sociale zekerheid met zich meebrengt, wat blijft er dan nog over van het federale België? Bijna niets meer. Confederalisme of separatisme? Het is een valse keuze.