Politicsinfo.be

Door de crisis maken veel werkende mensen zich zorgen om hun oude dag. Privépensioenfondsen scoren goed. Maar die zijn niet zonder gevaar.

Vandaag zijn er drie soorten pensioen, drie pensioenpijlers.

De eerste pijler is het wettelijk pensioen, georganiseerd in het kader van de sociale zekerheid. Dit systeem garandeert alle arbeiders en bedienden van het land een pensioen. Alle werknemers en werkgevers betalen bijdragen aan de sociale zekerheid om voor alle loontrekkenden van het land een wettelijk pensioen te garanderen. Dat systeem wordt “pensioen door repartitie” genoemd: de werknemers van vandaag financieren de pensioenen van vandaag. Het systeem kent een hoge graad van solidariteit en kwam er dankzij de arbeidersstrijd in het verleden.

Al 30 jaar valt het patronaat dit systeem voortdurend aan om zijn winsten te verhogen. Inderdaad, de bijdragen aan de sociale zekerheid vormen een wezenlijk onderdeel van het loon van de werknemer. Het is indirect loon. Het aanvullend pensioen is alleen maar in het leven geroepen omdat het patronaat daarom vroeg. Hij wil zo zijn winsten verhogen.

Privépensioenen bedreigd

De aanvullende privépensioenen, opgebouwd in het kader van een beroepsactiviteit, vormen de tweede pijler. Het zijn groepsverzekeringen en pensioenfondsen georganiseerd per onderneming of sector. De wet op de aanvullende pensioenen werd in 2003 uitgewerkt door sp.a-minister Frank Vandenbroucke. Hij wil het systeem tot alle werknemers uitbreiden. Fondsen van dit type moeten volgens de wet een rendement van 3,75% halen op de bijdragen van de werknemer. In tegenstelling tot in Angelsaksische landen mag het fonds niet beleggen in aandelen van de onderneming waartoe het behoort. Bovendien moet het beheer van het pensioenfonds toevertrouwd worden aan een privéorganisme dat losstaat van de onderneming.

Ten slotte is er de derde pijler: spaarformules die forse fiscale voordelen opleveren (pensioensparen, levensverzekering).

Voor de twee privépijlers spreken we van een systeem van aanvullend pensioen door kapitalisatie, want het is gebaseerd op accumulatie door de individuele spaarder. Een systeem zonder nationale solidariteit. En omdat de kapitalisatie in mindere of meerdere mate afhangt van investeringen op de beurs, is ze op dit ogenblik bedreigd.