borrel schreef:Om te beginnen gaf hij het meisje mee dat ze beter had moeten weten. Een vrouw moet ervoor zorgen dat ze nooit alleen is met een man in een afgesloten ruimte. De imam vervolgde zijn betoog met onder andere het advies om haar mond te houden tegen haar familie en hooguit haar neef zelf erop aan te spreken en te proberen om hem te vergeven. De optie om aangifte te doen werd wel genoemd maar werd afgeraden.
Het gaat om de zoon van de broer/zuster van haar vader/moeder. Je krijgt dus een situatie waar de vader, en de broer van de vader, tegen mekaar opgezet staan. Dit riskeert dus inderdaad een veralgemeend familiedrama te worden. Dat moet zeker vermeden worden.
In Nederlandse context betekent "zoon van mijn vader's broer" niet bijster veel, maar in Islamitische context associeert men daar onmiddellijk een gans netwerk van familierelaties mee.
Het heeft dus inderdaad geen zin om daar buitenstaanders bij te betrekken, en zeker geen atheïstische heidenen in uniform.
"Verkracht" betekent in deze context waarschijnlijk dat het meisje akkoord was om zich privé met de jongen terug te trekken, waarschijnlijk ook akkoord was om samen allerhande vrijblijvende amoureuze activiteiten te organizeren, maar niet akkoord was om aan volledig uitgewerkte voortplantingsoefeningen te doen.
De laatste keer dat ze samen zulke private conferentie organiseerden, is de zaak dus wat uit de hand gelopen, want meneer kon zich aldus niet meer beheersen.
De natuur legt daar de gevolgen van zulke misstap voornamelijk bij het meisje, en dus legt de Islam de verantwoordelijkheid om zoiets te vermijden, inderdaad ook op de juiste plaats.
Als deze zaak grondig onderzocht wordt, dan riskeren die zaken allemaal uit te komen, natuurlijk, en dan gaat het meisje zich moeten schamen voor wat ze misschien uitgelokt heeft.
Er waren natuurlijk geen getuigen bij, en hoe gaat ze in die omstandigheden aantonen dat ze niet akkoord was? En dan riskeert ze lelijke tegengetuigenissen te krijgen van mensen die haar met hem hand in hand hebben zien lopen, of andere tekenen van amoureuze activiteit hebben gezien.
Ze mag ook oppassen voor telefoonrekeningen en dergelijke, want als blijkt dat ze voortdurend met mekaar zaten te bellen, op bijvoorbeeld de meest onmogelijke uren van de nacht, dan gaat dat allemaal ook niet het voordeel van haar verkrachtingsstelling spelen.
Om tot een conclusie te komen, gaat haar leven uitgekleed moeten worden, en riskeert dat allemaal te ontaarden tot een bijzonder beschamend moment.
De imam heeft groot gelijk dat je als vrouw er zeker geen gewoonte van mag maken van je met een man alleen terug te trekken, want er bestaat wel degelijk een "point of no return" waarna de man niet meer luistert en gewoon verder doet.
Ze moet inderdaad haar neef aanspreken, en hem vragen hoe het nu verder moet.