door Corse op di 21 apr 2009, 21:37
Werken als ondernemer.
Werken om te leven of leven om te werken?
Volgens de calvinistische principes (jaren 1500) is leven om te werken “het voorbeeld” van de ideale samenleving, de niet werkenden moeten zich schamen.
In 1500 leefde de mens in een manuele samenleving, nu 500 jaar later leven we in een geautomatiseerde samenleving.
De Calvinistische doctrine is natuurlijk in het leven geroepen om een primitief tijdelijk maatschappelijk systeem draaiende te houden.
Ons einddoel is een volledig geautomatiseerde economie, hier heeft de mens en zijn totale samenleving zijn hoogste doel bereikt “zijn einddoel”, de totale samenleving kan zich volledig wijden aan de essentie van het leven zelf.
Werken is een middel en mag geen doel op zich zijn, laat ons daar duidelijk over zijn, het leven kan niet enkel werken zijn.
Beperkte materiele zaken verwerven door te werken is een noodzaak, maar dit zeker niet ten koste van een half mensenleven.
De godin van vooruitgang, luxe, materialisme en tijd is in werkelijkheid een grote hoer die niet te verzadigen is.
Deze godin tracht ons zoveel mogelijk van de essentie van het leven af te houden, vb:
Beoordeel je succes aan wat je moet opgeven om het te bereiken en wat je moet opgeven om het te behouden.
Beoordeel materiele waarden in dienst van hun functie en niet enkel in dienst van hun schoonheid.
Schoonheid ontstaat meestal door de zuivering van overtolligheden.
In de laatste pyjama die men in het leven draagt zijn geen zakken.
Werken doet men in de eerste plaats voor zijn bestaan:
Primaire behoeften: (de noodzaak)
Wonen, voeding, mobiliteit, kleding, energie, tijd maken voor goede opvoeding van kinderen, studies, ethische en morele waarden respecteren.
Secundaire behoeften: (de zin van het leven)
Sporten, reizen, even ontheemen, geestelijke ontplooiing, ontspanning, sociaal leven, kunst, cultuur, creativiteit, muziek, wellness, feesten, dansen, tijd besteden aan familie en vrienden, enz.
Tertiaire behoeften: (voorzorg)
Voorzorg voor: werkloosheid, werkonbekwaamheid, ziekte, handicap, ongeval, pensioen, kindergeld en het laatste vangnet eventueel OCMW.
Ongeveer 3% van de bevolking neemt het persoonlijk initiatief om te ondernemen.
Persoonlijk initiatief en ondernemingslust is een wilskracht die verder gaat dan de gewone wilskracht.
Het kleine persoonlijk initiatief vlammetje brand dus niet in zovele van ons.
Deze persoonlijk initiatiefnemende mensen zijn in de eerste plaats K.M.O-ers.
K.M.O-ers zijn mede de grondleggers en het fundament van onze samenleving.
Het zijn werkende mensen met veel inzet en respect voor de samenleving.
De kleine meerverdienste van deze mensen schaadt onze samenleving zeker niet, integendeel het stimuleert de ondernemingslust.
We hebben geen nood aan liberalisme als ideologie, we hebben nood aan ondernemers.
En of deze ondernemers van linkse of rechtse grondslag zijn, religieus of niet, dit is niet belangrijk, belangrijk is goede ondernemers die de samenleving voorwaarts helpen.
Praktisch alle ondernemers op onze planeet hebben niets te maken met liberalisme, ondernemen is dus zeker niet synoniem met liberalisme.
Een oud Chinees spreekwoord zegt: de kleur van de kat is van geen belang, zolang ze maar muizen vangt.
Welke ideologie of levensbeschouwing de mens ook heeft, zolang het de samenleving maar voorwaarts brengt en dit in evenwicht met de natuur, dit nieuwe denken bepaald onze toekomst en zorgt voor economische wereldstabiliteit.
We hebben in Europa een gemiddelde ondernemersgeest van 3% wat relatief weinig is.
Onze samenleving zou aan een enorme snelheid positief evolueren moesten we een ondernemersgeest hebben van 20%.
Wiskundig kon men zeggen 5 keer zo snel, geen rekening houdende met de natuurlijke herverdeling van rijkdom die automatisch volgde, 10 keer sneller is realistischer. Vermits gebrek aan herverdeling leidt tot neoliberalisme en marktfundamentalisme en daardoor tot monocultuur en achteruitgang van de samenleving, m.a.w extremisme en dictatuur.
Het stimuleren van het ondernemerschap op alle gebied is daardoor noodzakelijk, vooroordelen wat betreft politieke of religieuze voorkeur voor het ondernemerschap zijn taboe en ondemocratisch.
Hun ideaal:
Met weinig beginnen en iets groots en prachtig verwezenlijken.
Niemands heer en niemands knecht,
Zichzelf niet laten uitbuiten maar voor eigen rekening werken.
De vrijheid om te doen wat men wil zonder betutteling en dit binnen de grenzen van de maatschappelijke waarden.
Het creëren van iets bijzonder, iets moois, iets speciaals ten bate van de samenleving.
Werken is voor de ondernemer in beperkte vorm een creatieve bezigheid.
Voor al deze inzet mag de beloning iets groter zijn, geen mens die dit benijdt, daarvoor dank aan de samenleving, de consument, de klant.
Misverstand:
De echte K.M.O-ers zijn dynamische ondernemers en worden op deze manier gescheiden van diegenen die enkel ondernemen omwille van hun privaatdoeleinden, echte dynamische ondernemers hebben als doel de samenleving te verbeteren met hun creatieve bijdrage en hun kunnen en dit zonder eigenbelang.
Met de demonen Status en Geldtus wordt geen pact gesloten.
Rechtse extremisten zijn zelden K.M.O-ers.
Onmetelijk rijke families die de spelregels van onze wereld economie bepalen en beslissen waar en wanneer er oorlog en vrede is zijn geen echte ondernemers maar machtswellustelingen die altijd maar meer willen, ten koste van wat ook, dit zonder morele en ethische waarden en zonder scrupules.
Deze extremisten maken misbruik van onze democratische open samenleving, elke samenleving op onze planeet heeft spelregels, om een open samenleving te garanderen moet men de democratie respecteren.
De inzet van vele eigenaars van onze totale vrije markt economie is extreem klein en de beloning daarvoor al verschillende generaties te extreem groot.
In onze moderne tijden is extreme privaat rijkdom en armoede taboe, dit extremisme moet vermeden worden, het remt elke vorm van totale beschavingsgroei af.
Initiatiefnemers zijn voor het grootste deel geen individualisten maar creatieve sociale mensen!
Individualisme komt voor in alle ideologische strekkingen en is van alle tijden, in een geautomatiseerde samenleving kan het individualisme zich meer ontplooien, het is te vergelijken met de emancipatie van de vrouw die zich ook meer kan ontplooien in een geautomatiseerde samenleving.
Het individualisme van vandaag is een levensstijl die onverdraagzaamheid en eigenbelang gemakkelijker toegang geeft.
In primitieve samenlevingen van 500 jaar terug werden individualisten verstoten, ze waren een blok aan het been van de groep, een belemmering.
Volgens statistisch onderzoek komt extreem individualisme veel meer voor bij enig kinderen.
De identiteit van elk individu wordt niet bepaalt door het individu zelf, maar door alles wat hij zelf niet is.
Het collectivisme is een middel om zichzelf te dienen, hetzelfde geldt voor het individualisme, beide middelen vergemakkelijken het leven en maken het leven aangenamer, de juiste dosering van beide is de ideale levensvorm.