Politicsinfo.be

joppe schreef:Als het VB in Antwerpen klop krijgt (wat waarschijnlijk het geval gaat zijn) komt dat niet alleen door het onmiskenbare talent van Bart Dewever maar ook door de snel veranderende demografie

Dan komt dat door het onvermogen en de onwil van het Vlaams Belang om kiezers aan te spreken binnen een groeiende subgroep van het electoraat. Nochtans is ook binnen die groep de onvrede over bijv. criminaliteit groot.

De VLD pakt het slimmer aan. Onder allochtonen zijn er steeds meer zelfstandigen en kleine middenstanders. Voor de VLD zijn die kiezers even goed als andere kiezers. Centraal staat een probleem waarrond kiezers zich verenigen, niet een andere groep kiezers.

Sorry, maar het gaat hier helemaal niet over wie klop krijgt. Het gaat over een enorme historische gemiste kans: namelijk de rooien eraf gooien in de grootste stad van Vlaanderen en de stad saneren.
De oorzaak: de onwil van Dewinter om zijn discours aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid en vooral de domme machts- en postjeshonger van NVA, die hun ziel, hun stad, hun kiezers verkopen voor deelname aan de macht.

Zowel VB als NVA verdienen hier een pak slaag van de kiezer en een goei!

Phersu schreef:Zowel VB als NVA verdienen hier een pak slaag van de kiezer en een goei!

Komt in orde!

antisocialistisch schreef:Welke ex belanger? ik?

Ik dacht dat je verstandiger was, mijn waarde. Blijkbaar mag je op alle andere partijen (boertige) kritiek hebben, maar niet op FDW's Belang.

Dat moest zijn belangers (had een s vergeten, ik zie het nu net)
Mijn opmerking was niet rechtstreeks aan een bepaald forumlid gericht maar gewoon in het algemeen aan iedereen die nu op dezelfde manier op het VB liggen te kappen zoals vroeger op NVa toen die de enkel nog maar een potentiële bedreiging vormde voor toenmalige marktleider VB.
Persoonlijk doet het mij overigens helemaal niets als men op het VB of FDW inhakt, een substantieel deel van de kritiek is trouwens terecht, en dat geldt eveneens voor kritiek op de NVa die ik hier vaak lees
Ik vind het wel frappant dat jij je omwille van een schrijffout persoonlijk aangesproken voelt en mij begint uit te schelden voor "niet zo verstandig", dat zegt misschien ook iets over jezelf?

Tsja, ik ben de enige ex VB-er die direkt op Dokus zijn post reageerde.

Dat kun je zeggen over mezelf.

Of hoe de realiteit de stemmingmakerij soms sneller inhaalt dan men voor mogelijk houdt :

Het schijnhuwelijk van sp.a en cd&v tegen N-VA

In Antwerpen beloven de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 bikkelhard te worden: de huidige burgemeester Patrick Janssens (sp.a) en de CD&V-schepenen Marc Van Peel en Philip Heylen willen samen naar de verkiezingen trekken en als het even kan willen ze er ook Open VLD-bijnemen.
Een gemeenschappelijke lijst van CD&V en sp.a, met mogelijk Open VLD erbij, het is ongezien. Dat dit iets te maken heeft met de vrees voor een ontketende N-VA en vooral hun topman, Bart De Wever, wil geen van hen gezegd hebben. "De afspraak die we maken, is gewoon omdat we even sterk willen blijven als in 2006. Ik kan gewoon niet indenken dat N-VA met ons wil praten", aldus Janssens.

Zo, dat is klare taal.

Een gemeenschappelijke lijst van CD&V en sp.a, met mogelijk Open VLD erbij, het is ongezien.

Wat is daar "ongezien" aan? In Mechelen gaan zelfs de Open VLD en Groen! op een gemeenschappelijke lijst staan. Op het lokale niveau speelt nu eenmaal een andere dynamiek dan op de ivorentorenniveaus: minder ideologie, meer hands-on-politiek.

Voor De Wever is dat natuurlijk een nachtmerrie. Stel dat hij zelf zijn handen moet vuil maken aan de praktijk van het politieke beleid. Het zal een harde leerschool worden. Ik bewonder De Wever als ideoloog, maar van beleidsmanagement - het omzetten van theorie in praktijk, het omgaan met verschillende beleids(f)actoren te velde - kent De Wever dus echt geen blaas, hé. Zijn kiezers ook niet trouwens.

FDW, wie is dat weer?

Filip De Wever?

Reconquistador schreef:Ik bewonder De Wever als ideoloog, maar van beleidsmanagement - het omzetten van theorie in praktijk, het omgaan met verschillende beleids(f)actoren te velde - kent De Wever dus echt geen blaas, hé. Zijn kiezers ook niet trouwens.

Jij doet me denken aan die paarse sukkel Keygnaert die in HLN de supporters van Club Brugge oproept om 'beter voetbal' te eisen, terwijl Club het maximum van de punten pakt onder Daum.

Marnix schreef:Jij doet me denken aan die paarse sukkel Keygnaert die in HLN de supporters van Club Brugge oproept om 'beter voetbal' te eisen, terwijl Club het maximum van de punten pakt onder Daum.

De N-VA werd tot nu toe alleen beoordeeld op ideologie, verkiezingsslogans en de eloquentie van haar leider. Of denk je nu echt dat die 35%+ geheel en al te danken is aan het beleid van de N-VA? Welk beleid mag dat dan wel zijn? Het beleid in Antwerpen, waar de N-VA tot voor de komst van Van Campenhout nul schepenen telde? Het beleid van grijze muizen Bourgeois en Muyters in de Vlaamse regering? Beetje serieus blijven, hé. N-VA dankt dat succes aan beloofd beleid, en iedereen die een beetje kaas heeft gegeten van overheidsbeleid weet dat er alleen in een dictatuur tussen belofte en realisatie geen netels groeien.

Het zal dus nog een harde leerschool worden. Tot nu toe blonk de N-VA vooral uit in... spijbelgedrag.

Reconquistador schreef:De N-VA werd tot nu toe alleen beoordeeld op ideologie, verkiezingsslogans en de eloquentie van haar leider. Of denk je nu echt dat die 35%+ geheel en al te danken is aan het beleid van de N-VA? Welk beleid mag dat dan wel zijn? Het beleid in Antwerpen, waar de N-VA tot voor de komst van Van Campenhout nul schepenen telde? Het beleid van grijze muizen Bourgeois en Muyters in de Vlaamse regering? Beetje serieus blijven, hé. N-VA dankt dat succes aan beloofd beleid, en iedereen die een beetje kaas heeft gegeten van overheidsbeleid weet dat er alleen in een dictatuur tussen belofte en realisatie geen netels groeien.

Het zal dus nog een harde leerschool worden. Tot nu toe blonk de N-VA vooral uit in... spijbelgedrag.

Het land staat aan de rand van de afgrond, dankzij de partijen waarvan jij vindt dat ze iets gerealiseerd hebben de afgelopen decennia.
En die partijen kiezen nu opnieuw voor hun postjes. Natuurlijk staat de N-VA aan de kant. Het is niet gelukt hen in die modderpoel mee te sleuren.

Geef hier eens aan op welke partij jij gestemd hebt, dan breek ik die tot op de grond af.

Marnix schreef:Het land staat aan de rand van de afgrond, dankzij de partijen waarvan jij vindt dat ze iets gerealiseerd hebben de afgelopen decennia.
En die partijen kiezen nu opnieuw voor hun postjes. Natuurlijk staat de N-VA aan de kant. Het is niet gelukt hen in die modderpoel mee te sleuren.

Geef hier eens aan op welke partij jij gestemd hebt, dan breek ik die tot op de grond af.

U gaat helemaal niet in op wat ik geschreven heb!

We staan overigens niet aan de afgrond. We beleven moeilijke tijden door de internationale crisis. Ons grootste probleem is dat we een inefficiënt politiek systeem hebben, o.m. een onzuivere mix van confederale en federale elementen en een kiessysteem dat versnippering in de hand werkt. Dat is een context waarin zelfs goede wil en bekwame politici niet kunnen renderen. Daarom geloof ik dat een korte periode van technocraten wél soelaas kan bieden: politici rijden zich nu te veel vast in hun eigen belangenspelletjes, de N-VA incluis.

Er is geen enkele partij waarmee ik mijzelf dusdanig identificeer dat ik ermee geassocieerd wens te worden. Ik ben een onafhankelijk denker, geen partijslaaf. Reken met mij af op basis van mijn ideeën, niet op basis van mijn stemgedrag (dat die ideeën onvolkomen reflecteert).

Reconquistador schreef:...

We staan overigens niet aan de afgrond. We beleven moeilijke tijden door de internationale crisis. Ons grootste probleem is dat we een inefficiënt politiek systeem hebben, o.m. een onzuivere mix van confederale en federale elementen en een kiessysteem dat versnippering in de hand werkt. Dat is een context waarin zelfs goede wil en bekwame politici niet kunnen renderen. Daarom geloof ik dat een korte periode van technocraten wél soelaas kan bieden: politici rijden zich nu te veel vast in hun eigen belangenspelletjes, de N-VA incluis.

...

Reken met mij af op basis van mijn ideeën, niet op basis van mijn stemgedrag (dat die ideeën onvolkomen reflecteert).

1) Ik ben het niet met je eens wat de afgrond betreft. Akkoord, wat je daarover opsomt zijn absoluut verzwarende omstandigheden, die de belgische situatie alleen maar erger maken dan ze in essentie al is. Maar het grootste belgische probleem is en blijft het feit dat belgië bestaat. De wafelijzerpolitiek van weleer is nog steeds latent aanwezig. Het verschil met vroeger is dat men toen nog de nodige transparantie hanteerde ("Ah zo ? Vlaanderen krijgt een uitbreiding van de haven van Zeebrugge ? Bon, dan willen wij in Strépy een scheepslift, ook al is ze volstrekt nutteloos.") terwijl men die koehandels nu netjes wegmaskeert in een kluwen van ondoorzichtige transferten waar een kat haar jongen niet in terugvindt. De mensen zien dat niet graag, he, zo'n dinges, dus moet je dat een beetje uit het zicht van het gepeupel houden, zo.
Zolang de belgische staat bestaat, zal Vlaanderen voortdurend gas geven met de handrem op : nuttige initiatieven worden verhinderd vanuit Wallobrux (Yep, ik heb Bruxelles in gedachten al lang opgegeven), terwijl er een immer aanzwellende vampirische cashdrain van noord naar zuid blijft stromen.
Of nog causaler gezegd : zolang de PS in Wallonië de touwtjes in handen houdt, zal dit land zonder de minste twijfel steeds verder en verder richting afgrond blijven schuiven omdat de Vlaamse politieke onderstroom nooit de kans zal krijgen om de zaakjes op orde te stellen. Vlaanderen kan dit niet blijven trekken. En de PS zàl in Wallonië de touwtjes in handen blijven houden. De Walen zouden wel stom zijn om zélf de touwen van de hangmat waarin ze liggen door te snijden, toch ?

Het belgische probleem is te herleiden tot de beeldspraak van de tweekoppige draak. De ene helft wil uit alle macht naar links omdat daar een vette reebok loopt, terwijl de andere helft koste wat kost naar rechts wil omdat die daar een sappig everzwijn heeft zien lopen. Het uiteindelijk resultaat zal zijn dat de draak geen millimeter vooruit raakt in geen van beide richtingen, en uiteindelijk van honger en uitputting omkomt. De beeldspraak van de verlammende links/rechts-tegenstelling die recht naar de afgrond leidt is naar mijn gevoel perfect toepasselijk op belgië. Stilstaan is achteruitgaan. En wij zijn recentelijk op zéér overtuigende wijze wereldkampioen stilstaan geworden.

2) Dat laatste (onderlijnde) zinnetje vind ik verdomd knap. Eentje om in te kaderen is dat.

Abramis schreef:1) Ik ben het niet met je eens wat de afgrond betreft. Akkoord, wat je daarover opsomt zijn absoluut verzwarende omstandigheden, die de belgische situatie alleen maar erger maken dan ze in essentie al is. Maar het grootste belgische probleem is en blijft het feit dat belgië bestaat. De wafelijzerpolitiek van weleer is nog steeds latent aanwezig. Het verschil met vroeger is dat men toen nog de nodige transparantie hanteerde ("Ah zo ? Vlaanderen krijgt een uitbreiding van de haven van Zeebrugge ? Bon, dan willen wij in Strépy een scheepslift, ook al is ze volstrekt nutteloos.") terwijl men die koehandels nu netjes wegmaskeert in een kluwen van ondoorzichtige transferten waar een kat haar jongen niet in terugvindt. De mensen zien dat niet graag, he, zo'n dinges, dus moet je dat een beetje uit het zicht van het gepeupel houden, zo.

Dat bedoel ik ook met die mix van federale en confederale elementen. Het hele partijlandschap, het kiessysteem en de publieke debatruimte (in casu de media) zijn in wezen zuiver confederaal georganiseerd. De N-VA pleit tenminste voor een zuiver systeem, terwijl de andere partijen zogezegd het federalisme zijn toegedaan, maar niets ondernemen om enig federalisme mogelijk te maken: zelfs een miniem voorstel als een federale kieskring overleefde de onderhandelingen niet.

Wat jij de wafelijzerpolitiek noemt, is in wezen slechts een symptoom van dat al aanwezige en dominante confederale denken, waardoor elke discussie per definitie een communautaire dimensie krijgt. Persoonlijk heb ik een minder uitgesproken voorkeur voor hetzij federalisme, hetzij confederalisme. Veel hangt daar inderdaad af van de kwestie-Brussel (waarover ik een iets meer uitgesproken mening heb), maar ik pleit primair voor een meer consistent systeem. Dat zou al een hele vooruitgang zijn.

Zolang de belgische staat bestaat, zal Vlaanderen voortdurend gas geven met de handrem op : nuttige initiatieven worden verhinderd vanuit Wallobrux (Yep, ik heb Bruxelles in gedachten al lang opgegeven), terwijl er een immer aanzwellende vampirische cashdrain van noord naar zuid blijft stromen.
Of nog causaler gezegd : zolang de PS in Wallonië de touwtjes in handen houdt, zal dit land zonder de minste twijfel steeds verder en verder richting afgrond blijven schuiven omdat de Vlaamse politieke onderstroom nooit de kans zal krijgen om de zaakjes op orde te stellen. Vlaanderen kan dit niet blijven trekken. En de PS zàl in Wallonië de touwtjes in handen blijven houden. De Walen zouden wel stom zijn om zélf de touwen van de hangmat waarin ze liggen door te snijden, toch ?

Het belgische probleem is te herleiden tot de beeldspraak van de tweekoppige draak. De ene helft wil uit alle macht naar links omdat daar een vette reebok loopt, terwijl de andere helft koste wat kost naar rechts wil omdat die daar een sappig everzwijn heeft zien lopen. Het uiteindelijk resultaat zal zijn dat de draak geen millimeter vooruit raakt in geen van beide richtingen, en uiteindelijk van honger en uitputting omkomt. De beeldspraak van de verlammende links/rechts-tegenstelling die recht naar de afgrond leidt is naar mijn gevoel perfect toepasselijk op belgië. Stilstaan is achteruitgaan. En wij zijn recentelijk op zéér overtuigende wijze wereldkampioen stilstaan geworden.

De essentie van een democratie is natuurlijk dat het het “georganiseerde meningsverschil” is, m.a.w. verschillen in mening zijn m.i. niet an sich het probleem. Wel de manier waarop we dat meningsverschil organiseren (en dan kom ik weer terug op die confederale logica binnen een federale staat).

Bovendien wordt dat meningsverschil overschat, en dat ligt dan weer aan de Franstalige politieke en intellectuele elite. Neem een thema als asiel en migratie. Uit diverse wetenschappelijke peilingen weten we dat Franstaligen zeker niet toleranter zijn t.a.v. migranten of positiever t.a.v. bijvoorbeeld moslims. Alleen wordt die stem in Franstalig België niet politiek vertolkt: het FN is nooit van de grond geraakt (deels door efficiënte tegenwerking, maar ook door interne zwakte) en een rechts-conservatieve partij is er vandaag niet. Nochtans zou zo’n partij – zoals ook in Vlaanderen is gebeurd – heel wat kiezers kunnen weghalen bij m.n. de PS. Het grote meningsverschil tussen Vlamingen en Franstaligen is daardoor eerder een meningsverschil tussen twee politieke elites dan tussen twee volkeren, een gevolg ook van een malfunctionerende democratie in Franstalig België.

Het idee van een hangmatmentaliteit deel ik overigens niet. Tussen Vlamingen en Walen zijn bijvoorbeeld geen significante verschillen waar te nemen op het vlak van arbeidsethos. Vanwege een gemiddeld lagere sociaal-economische status is de waardering voor arbeid zelfs iets hoger in Wallonië (wie meer verdient, gaat meer belang hechten aan andere waarden, zoals vrije tijd en gezin). Ook hier gaat het eerder om een mentaliteit bij de Franstalige politieke elite, die weinig stimulansen krijgt om zuiniger en efficiënter met middelen om te springen.