Politicsinfo.be

WETSVOORSTEL

tot bestraffing van het ondermijnen van het ontradend effect van de strafwet


WETSVOORSTEL

Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2

Artikel 317 van het Strafwetboek, opgeheven bij de wet van 3 maart 1933, wordt hersteld in de volgende lezing:

“Art. 317. Hij die, met het oogmerk om het ontradend effect van een strafwet te ondermijnen, hetzij door woorden in openbare bijeenkomsten of plaatsen gesproken, hetzij door enigerlei geschrift, drukwerk, prent of zinnebeeld, aangeplakt, rondgedeeld of verkocht, te koop geboden of openlijk tentoongesteld, hetzij op enigerlei andere wijze, aan het publiek te kennen geeft dat hij de geldboete waartoe een al dan niet geïndividualiseerde persoon wegens een welbepaald misdrijf zal veroordeeld worden door de rechter of door het bestuur, de minnelijke schikking die hem voor dat misdrijf zal voorgesteld worden of het bevel tot betalen dat wegens hetzelfde misdrijf tot hem zal gericht worden, in zijn plaats zal betalen of hem de daartoe vereiste gelden zal overhandigen of doen overhandigen, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijfhonderd euro tot tienduizend euro.

De straf is gevangenisstraf van zes maanden tot vijf jaar en geldboete van duizend euro tot tienduizend euro indien het misdrijf een wanbedrijf is dat een correctionele hoofdgevangenisstraf van een jaar of meer tot gevolg kan hebben.

De straf is opsluiting van vijf jaar tot tien jaar indien het misdrijf een misdaad is.”

Art. 3

Artikel 318 van hetzelfde Wetboek, opgeheven bij de wet van 3 maart 1933, wordt hersteld in de volgende lezing:

“Art. 318. Hij die, ter uitvoering van de in het vorige artikel bedoelde openbare belofte, de geldboete waartoe een persoon wegens het bedoelde misdrijf werd veroordeeld door de rechter of door het bestuur, de minnelijke schikking die hem voor dat misdrijf werd voorgesteld of het bevel tot betalen dat wegens hetzelfde misdrijf tot hem werd gericht, in zijn plaats betaalt of hem de daartoe vereiste gelden overhandigt of doet overhandigen, wordt gestraft met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar en met geldboete van duizend euro tot vijftienduizend euro.

De straf is gevangenisstraf van een jaar tot vijf jaar en geldboete van vijfduizend euro tot vijfentwintigduizend euro indien het misdrijf een wanbedrijf is dat een correctionele hoofdgevangenisstraf van een jaar of meer tot gevolg heeft gehad.

De straf is opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar, indien het misdrijf een criminele straf tot gevolg heeft gehad.”

joker schreef:

en ge kunt misschien iemand zijn boete betalen maar dat is dan ook alles.

WETSVOORSTEL

tot bestraffing van het ondermijnen van het ontradend effect van de strafwet


TOELICHTING


DAMES EN HEREN,


Het was op woensdag 17 augustus 2011 een betrekkelijk kort bericht in de pers:
“Zakenman Rachid Nekkaz betaalde al eerder in zijn thuisland Frankrijk de boetes van boerkadraagsters. Daarvoor richtte hij zelfs een vereniging op. Die beschikt over een budget van 1 miljoen euro.
Daarom werd hij gecontacteerd door twee Brusselse meisjes van 16 en 17 jaar. Ze liepen een boete van 50 euro op nadat ze in boerka op straat waren gekomen. Vandaag is Nekkaz in Brussel om de boete te betalen.
Nekkaz is zelf naar eigen zeggen geen voorstander van de boerka, maar kant zich wel tegen een verbod. “De vereniging wil vechten tegen elke wet die de individuele vrijheid aantast,” zegt hij. “We zullen alle boetes betalen van vrouwen die vrijwillig de nikab dragen.”
Hij overweegt verder om een klacht in te dienen tegen de Belgische en de Franse staat bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
Sinds 23 juli is het in België verboden om kleding te dragen die het gezicht geheel of gedeeltelijk bedekt. Met het verbod werden vooral de boerka en de nikab (die enkel de ogen vrijlaat) geviseerd. Ook in Frankrijk geldt sinds april een boerkaverbod.
Nekkaz is overigens ook politiek actief. Hij wil graag de socialistische presidentskandidaat worden bij de volgende verkiezingen in Frankrijk.”
Straffen zijn persoonlijk (zie o.a. arrest van het Grondwettelijk Hof nr. 119/2009 van 16 juli 2009). Een gevangenisstraf is persoonlijk. De gevangenbisstraf van A kan niet uitgezeten worden door B. Maar voor geldboeten geldt hetzelfde principe niet ten volle. Dat bewijst het bovenstaande verhaal.

Een handelwijze zoals die van de rijke zakenman uit het verhaal ondermijnt de strafwet. Het is maatschappelijk onaanvaardbaar. Er wordt voorgesteld het strafbaar te maken.

Een eerste bepaling bestraft het aan het publiek te kennen geven dat men de geldboete die iemand anders opgelegd wordt zal betalen in zijn plaats.

Een tweede bepaling bestraft het daadwerkelijk betalen van die geldboete, ter uitvoering van de eerder publiekelijk gedane belofte.


ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING


Artikel 2

Artikel 317 van het Strafwetboek, onder de titel “belemmering van de uitoefening van de rechtsprekende functie”, wordt hersteld in een nieuwe lezing.

Het voorgestelde nieuwe artikel 317 van het Strafwetboek bestraft het publiek beloven dat men andermans boete zal betalen met het oogmerk om het ontradend effect van een strafwet te ondermijnen.

De boete kan verschuldigd zijn krachtens een vonnis van een rechter, krachtens een administratieve sanctie opgelegd door een sanctionerend ambtenaar, krachtens een minnelijke schikking (artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering) of krachtens een bevel tot betaling, opgelegd door het openbaar ministerie bijvoorbeeld krachtens de wegverkeerswet (artikel 65bis van de wet betreffende de politie over het wegverkeer).

Men is strafbaar wanneer men op enigerlei wijze aan het publiek mededeelt dat men de boete van een bepaald persoon of van een bepaalde categorie van personen zal betalen.

Men moet het oogmerk hebben de strafwet te saboteren.

Voor de toepassing van het voorgestelde artikel 317 wordt rekening gehouden met de in de wet bepaalde straf, niet met de straf die daadwerkelijk wordt opgelegd.


Art. 3

Ook artikel 318 van het Strafwetboek wordt hersteld in een nieuwe lezing.

Het voorgestelde artikel 318 bestraft het daadwerkelijk betalen van de geldboete in uitvoering van een belofte bedoeld in het voorgestelde artikel 317.

Voor de toepassing van het voorgestelde artikel 318 wordt rekening gehouden met de effectief opgelegde straf.


WETSVOORSTEL

Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2

Artikel 317 van het Strafwetboek, opgeheven bij de wet van 3 maart 1933, wordt hersteld in de volgende lezing:

“Art. 317. Hij die, met het oogmerk om het ontradend effect van een strafwet te ondermijnen, hetzij door woorden in openbare bijeenkomsten of plaatsen gesproken, hetzij door enigerlei geschrift, drukwerk, prent of zinnebeeld, aangeplakt, rondgedeeld of verkocht, te koop geboden of openlijk tentoongesteld, hetzij op enigerlei andere wijze, aan het publiek te kennen geeft dat hij de geldboete waartoe een al dan niet geïndividualiseerde persoon wegens een welbepaald misdrijf zal veroordeeld worden door de rechter of door het bestuur, de minnelijke schikking die hem voor dat misdrijf zal voorgesteld worden of het bevel tot betalen dat wegens hetzelfde misdrijf tot hem zal gericht worden, in zijn plaats zal betalen of hem de daartoe vereiste gelden zal overhandigen of doen overhandigen, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijfhonderd euro tot tienduizend euro of met een van die straffen alleen.

De straf is gevangenisstraf van zes maanden tot vijf jaar en geldboete van duizend euro tot tienduizend euro indien het misdrijf een wanbedrijf is dat een correctionele hoofdgevangenisstraf van een jaar of meer tot gevolg kan hebben.

De straf is opsluiting van vijf jaar tot tien jaar indien het misdrijf een misdaad is.”

Art. 3

Artikel 318 van hetzelfde Wetboek, opgeheven bij de wet van 3 maart 1933, wordt hersteld in de volgende lezing:

“Art. 318. Hij die, ter uitvoering van de in het vorige artikel bedoelde openbare belofte, de geldboete waartoe een persoon wegens het bedoelde misdrijf werd veroordeeld door de rechter of door het bestuur, de minnelijke schikking die hem voor dat misdrijf werd voorgesteld of het bevel tot betalen dat wegens hetzelfde misdrijf tot hem werd gericht, in zijn plaats betaalt of hem de daartoe vereiste gelden overhandigt of doet overhandigen, wordt gestraft met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar en met geldboete van duizend euro tot vijftienduizend euro of met een van die straffen alleen.

De straf is gevangenisstraf van een jaar tot vijf jaar en geldboete van vijfduizend euro tot vijfentwintigduizend euro indien het misdrijf een wanbedrijf is dat een correctionele hoofdgevangenisstraf van een jaar of meer tot gevolg heeft gehad.

De straf is opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar, indien het misdrijf een criminele straf tot gevolg heeft gehad.”