Politicsinfo.be

De KP wenst iedereen een strijdbare 1 mei.

2006 is het jaar van de gemeenteraadsverkiezingen en dat is voor communisten van belang.
Ten eerste omdat de gemeente het bestuursniveau is dat het dichtst bij de bevolking staat. Beslissingen op dat niveau raken de mensen vaak rechtstreeks en meteen. Ook mensen die weinig in politiek geïnteresseerd zijn, voelen zich meer betrokken bij de gemeentelijke politiek. Maar terzelfdertijd bestaat het idee dat dat niveau niet kan optornen tegen nationale, europese en internationale niveaus. Dat klopt, maar voor communisten is zulks niet van aard om dat niveau dan maar meteen ook 'op te geven' en te laten inpalmen door defaitisme of onverschilligheid.

Attac!-medewerker en wetenschappelijk medewerker aan de Univ. van Lancaster (UK) Stijn Oosterlynck maakt de impact van de globalisering op de gemeenten duidelijk (zie http://www.kp-online.be ) . Globalisering op zich (integratie op wereldschaal) is iets positiefs, maar de wijze waarop die gebeurt wordt bekritiseerd. Het beleid van instellingen als de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de EU is eenzijdig afgestemd op de belangen van grote multinationale bedrijven. Winst staat daarbij boven sociale belangen en milieu-overwegingen. Dat proces tast niet alleen de macht van de natiestaten aan, maar ook die van lokale besturen.
Het Gats bijvoorbeeld, is het WTO-verdrag over de vrijmaking van handel in diensten en die beperkt in ruime mate de beleidsmogelijkheden van gemeentebesturen. De liberalisering van publieke diensten wordt geëist en die diensten worden vaak door lokale overheden voorzien. Gats bepaalt welke plaatselijke regelgeving moet afgeschaft worden omdat die niet in overeenstemming zou zijn met het verdrag. Daardoor mogen lokale overheden geen overwegingen van plaatselijke werkgelegenheid of milieuoverwegingen meer laten meespelen in hun beleid. De WTO is een niet-verkozen orgaan, maar zal wel bepalen welke wetten nog van toepassing mogen zijn. Dat geldt ook voor nieuwe wetten en regels: de WTO zal beslissen welke ‘noodzakelijk’ zijn en dus nog toegelaten zullen worden. Dat zal slaan op zaken als sociale tarieven voor elektriciteit, quota voor vrouwen of allochtonen, diplomavereisten, bescherming van lokale hulpbronnen etc.
Tussenkomen in de lokale economie via overheidscontracten zal ook niet meer kunnen om bijvoorbeeld achtergestelde gebieden te helpen, de plaatselijke werkgelegenheid te helpen of om te voorkomen dat de economie in handen komt van monopolies.
Het is volgens Oosterlynck bovendien de vraag of de lokale besturen wel beseffen wat er hen boven het hoofd hangt. Er is een schrijnend gebrek aan kennis terzake.
“Lokale overheden worden bewust machteloos gemaakt en kunnen zodoende steeds minder adequaat reageren op allerlei sociale, economische en ecologische problemen die zich stellen en waarvan hun burgers terecht verwachten dat ze die aanpakken. Door de beleidsruimte van lokale overheden in te perken wordt bovendien verhinderd dat burgers via het lokale niveau ingaan tegen de neoliberale globalisering. Een andere wereld wordt via wettelijke weg onmogelijk gemaakt,” aldus Oosterlynck.

Communisten hebben de taak te informeren over en te waarschuwen voor deze evoluties. Men hoeft zich helemaal niet neer te leggen bij deze gang van zaken. Hoe bescheiden ook, ook op gemeentelijk niveau kan daar strijd tegen gevoerd worden.

En er is meer: het nieuw gemeentedecreet biedt gemeenten een mogelijkheid om 'extern verzelfstandigde agentschappen in privaatrechterlijke vorm' op te richten. Daardoor wordt het mogelijk dat gemeentelijke taken voortaan gerealiseerd worden onder voorwaarden die aangepast zijn aan het concurrentieprincipe; non-profit taken volgens winstprincipes!!
Nu dat dit gemeentedecreet wet is geworden wordt de strijd tegen deze (sluipende) privatisering en de uitverkoop van het algemeen belang aan de winstlogica, verlegt naar de gemeenten/gemeentebesturen. Ook hier moeten communisten en progressieven in het algemeen, beletten dat 'hun gemeentebestuur' van de mogelijkheid gebruik maakt.

Tenslotte zullen de komende gemeenteraadsverkiezingen en de daarop volgende coalitiebesprekingen een test zijn voor het Cordon Sanitair.
We schreven op http://www.kp-online.be :

Voor velen is het gokken en voorspellen in welke gemeente het cordon sanitair voor het eerst zal verbroken worden en een democratische partij scheep zal gaan met het Blokbelang. De roep om het cordon dan maar meteen helemaal op te geven wordt alleen maar luider.Men argumenteert dat men het Blokbelang, de handen kan laten verbranden aan het bestuur. Het aureool van zuivere partij die er is voor de mensen, zou dan snel verdwijnen. Het is echter bijzonder twijfelachtig of het inderdaad die kant zou opgaan. Rechtsextremisten en populisten zijn ook niet van gisteren. De geschiedenis toont alleszins aan dat ze niet noodzakelijk aan populariteit inboeten van zodra ze bestuursverantwoordelijkheid krijgen. En ondertussen zou er hoedanook schade aangericht zijn aan de maatschappij.
Precies daarom werd het cordon sanitair in leven geroepen: om de democratische partijen henzelf, elkaar en de bevolking te laten beloven dat risico niet te lopen, hoe mooi de Blokbelang-sirenes ook mogen zingen. Er staat te veel op het spel.
Het is dan ook compleet onbegrijpelijk dat sommigen het electoraal succes van het Blokbelang gebruiken als een argument tegen het cordon sanitair. Het cordon heeft de bedoeling het Blokbelang te blijven weren uit besturen, ongeacht hun electoraal succes. Het heeft juist in die omstandigheden zin. Mocht het Blokbelang gemarginaliseerd zijn in electorale termen, dan moest er geen cordon afgesproken worden om de democratie te beschermen.

Ook hier moet er geïnformeerd en gestreden worden opdat de meest progressieve kandidaten die zich duidelijk uitspreken tegen het doorbreken van het Cordon Sanitair, het zouden halen.


Uiteindelijk is het een strijd voor een links alternatief.


Jaak Perquy, Politiek secretaris KP