Politicsinfo.be

condor schreef:Ik geloof dat persoonlijke waarderingen niet zomaar opgeteld kunnen worden om tot een absolute waardering te komen. Het ligt een beetje anders. De waardering die je van een persoon hebt, hangt af van vele factoren, waaronder ook de waardering die andere personen van u hebben. Het zal bovendien zo blijken dat het je weinig kan schelen wat iemand die je toch niet moet hebben van je denkt, daar waar dat heel anders is voor mensen die je wel hoog waardeert. Ik zie dit als een gigantisch dynamisch systeem. Wat haal je daar nu als praktisch resultaat uit?
Wel, voor een heel aantal zaken is waardering van mensen en acties bijzonder van belang. Bvb. grenzen van solidariteit, maar ook ethische wetgeving. Ik zie bvb. geen bestaansreden voor een sociale zekerheid buiten het idee van één volk, één staat. Want uiteindelijk heeft dat alles met waardering te maken. Je waardering voor iemand die binnen de landsgrenzen valt, moet hoger zijn dan die voor iemand die daar buiten valt, anders zou je niet wel met de ene en niet met de andere solidair zijn. In een nationalistische visie is die hogere waardering er.

En daarin denk ik dat we filosofisch en pragmatisch van mening verschillen. Het feit dat we solidariteit begrenzen zuiver geografisch of nationalistisch gaan begrenzen betekent dat we geen rekening houden met onze buren. Ik geloof dat dit net het probleem is. Om het simpel te zeggen, we kunnen niet tevreden zijn als onze buur dat ook niet is. We kunnen niet voor wenselijke sociale toestanden zorgen lokaal in Belgie/Vlaanderen als we geen rekening houden met de situatie daarbuiten. Zie andere postings.
Maar ja, laten we akkoord gaan dat we daarover niet akkoord zijn?

Kirlian Nexx schreef:En daarin denk ik dat we filosofisch en pragmatisch van mening verschillen. Het feit dat we solidariteit begrenzen zuiver geografisch of nationalistisch gaan begrenzen betekent dat we geen rekening houden met onze buren. Ik geloof dat dit net het probleem is. Om het simpel te zeggen, we kunnen niet tevreden zijn als onze buur dat ook niet is. We kunnen niet voor wenselijke sociale toestanden zorgen lokaal in Belgie/Vlaanderen als we geen rekening houden met de situatie daarbuiten. Zie andere postings.
Maar ja, laten we akkoord gaan dat we daarover niet akkoord zijn?

Daarmee wil ik wel akkoord gaan, maar laat ik toch nog even verder gaan daarop.
Je moet toch ergens grenzen trekken. Wij zijn solidairder met onze naasten dan met diegenen die we niet kennen. Wij leggen ook strengere eisen op aan onze naasten dan aan anderen. Het is geven en nemen. Je vrienden kunnen wellicht sterk op je rekenen in tijden van nood, maar daar tegenover staat ook een engagement van hun kant.
Ik denk dat de rechten en plichten, zoals vastgelegd in wetten en solidariteitsmechanismes, ook van die verbondenheid uit moeten gaan. Wij kunnen wel solidair zijn met iedereen, maar zeker toch niet in dezelfde mate. Daarom dat er grenzen zijn. Ik stel dat er binnen één volk, vrij sterke solidariteit en engagementen moeten zijn, en dat dit de basis vormt voor landsgrenzen. Buiten dat niveau zijn er andere solidariteitsmechanismes die een stuk zwakker zijn, bvb. op Europees niveau, en op wereldniveau.
Ik denk dat onze verschillende visie wellicht te maken heeft met de mate waarin je onderscheid maakt tussen je naasten en zij die daar verder afstaan. Jij maakt blijkbaar praktisch geen onderscheid: iedereen is mens, en iedereen kan van jou evenveel krijgen, vriend of vijand.
Mijn standpunt is dat ik wel onderscheid wens te maken. Mijn naasten zal ik bevoordelen t.o.v. de anderen.
Deze verschillende standpunten uiten zich op tal van plaatsen, bvb. ook in de discussie rond erfenis.
Wat mij betreft is dit "in the end" een persoonlijke keuze. Mensen die solidair willen zijn met iedereen over de hele wereld, kunnen dat wat mij betreft. Mensen die enkel hun naasten wensen te helpen kunnen dat ook. Uw visie lijkt dat tweede echter uit te sluiten.