Politicsinfo.be

De 'Freedom of Speech' is in elke zichzelf respecterende democratie vastgeankerd. Ondanks de erkenning van dit democratisch basisprincipe flirten velen graag met de grens van die vrijheid van meningsuiting. Politicsinfo.net heeft vooralsnog geen spreekverbod en legt het principe daarom graag voor u uit.

Dura lex sed lex*

* De wet is hard, maar is nu eenmaal de wet.

De vrijheid van meningsuiting is in een rist wetteksten en internationale verdragen omschreven. Om te beginnen, en om het geheugen even op te frissen, geven we ze u graag nog even mee.

Artikel 19 van de Belgische Grondwet:
'De vrijheid van eredienst, de vrije openbare uitoefening ervan, alsmede de vrijheid om op elk gebied zijn mening te uiten, zijn gewaarborgd, behoudens bestraffing van de misdrijven die ter gelegenheid van het gebruikmaken van die vrijheden worden gepleegd.'

Artikel 10 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens:
1. 'Eenieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of door te geven, zonder inmenging van overheidswege en ongeacht grenzen.'

Artikel 19 uit het BUPO-verdrag van de Verenigde Naties (BUrgerlijke en POlitieke rechten)
2. 'Eenieder heeft het recht op vrijheid van meningsuiting; dit recht omvat mede de vrijheid inlichtingen en denkbeelden van welke aard ook op te sporen, te ontvangen en door te geven, ongeacht grenzen, hetzij mondeling, hetzij in geschreven of gedrukte vorm, in de vorm van kunst of met behulp van andere media naar zijn keuze.'

Experienta docet sapientam*

* Door ondervinding wordt men wijs.

Elke burger heeft dus een grondwettelijk recht op vrije meningsuiting, ook al deugen die meningen voor geen millimeter.

Voltaire's uitspraak: "Ik kan uw mening nog zo abject vinden, maar ik zal uw recht verdedigen om die te uiten", vat dit zo ontegensprekelijk juist samen.

Maar deze vrijheid is niet absoluut. Wie zich schuldig maakt aan laster en eerroof, kan veroordeeld worden tot een straf of tot het betalen van een schadevergoeding.

Hoever reikt de vrijheid van meningsuiting? En wanneer is er bijvoorbeeld sprake van aansporing tot racisme, of belediging? Asielzoekers afschilderen als misdadigers, drugsdealers en prostituees is volgens de rechtspraak in ieder geval een brug te ver. De rechtbank oordeelt dat dergelijke uitspraken de grens van het toelaatbare overschrijdt. Het recht op vrije meningsuiting is beperkt door onder meer de goede zeden en de goede naam van anderen. Het recht op meningsvrijheid wordt ook begrensd als de grondbeginselen van de democratische samenleving worden bedreigd en anderen daardoor schade lijden.

Tegelijk met het recht op die vrije meningsuiting komt al vlug censuur om de hoek kijken. Censuur als inbreuk op de vrijheid van meningsuiting wordt in het westen geassocieerd met het verleden of met dictatoriale regimes. Nochtans is het nog niet zo lang geleden dat de katholieke kerk bij ons een index van verboden boeken hanteerde en op die manier de censuur tot ver in de twintigste eeuw in stand hield. Ook vandaag nog bestaat de censuur, als bijvoorbeeld ethische normen met voeten worden getreden.

Wie herinnert zich niet het dispuut tussen auteur Herman Brusselmans en modeontwerpster Ann Demeulemeester (december 2000). De rechtbank veroordeelde de auteur tot een schadevergoeding van 2.480 euro (100.000 Belgische frank) omdat hij in zijn boek 'Uitgeverij Guggenheimer' de goede naam en eer van Demeulemeester op 'grove en lasterlijke wijze heeft beklad'. De publicatie zelf werd evenwel niet uit de handel genomen, en kon dus vrijelijk worden verkocht. Dat bewijst de moeilijkheidsgraad om het evenwicht te vinden tussen twee fundamentele grondrechten. Enerzijds het recht op vrije meningsuiting, en anderzijds het recht op privacy en de bescherming van de reputatie en goede naam.

Voorts dient te worden opgemerkt dat er ook al eens gekoketteerd wordt met censuur als moderne marketingstrategie. Wat het geval Brusselmans-Demeulemeester in elk geval bewees, is dat het boek een aandacht kreeg die het in normale omstandigheden nooit had gekregen.

Censuur en zelfcensuur worden veelal in verband gebracht met politieke of religieuze regimes die aanstoot nemen aan een vrij woord. Toch kan men ervan uitgaan dat er allicht geen boek of artikel ergens ter wereld verschijnt zonder dat er door de auteur of de redacteur is in geschrapt, of dat nu in de vrije wereld is of in landen waar een staatsideologie de plak zwaait. In de "vrije wereld" heersen over het algemeen de regels van smaak, mode en commercie, terwijl er in die andere landen ook nog eens de regel van politieke correctheid aan wordt toegevoegd. Het is vreemd dat de westerse beperkingen niet altijd in verband met censuur worden gebracht, terwijl elke andere vorm van censuur in het buitenland onmiddellijk en onvoorwaardelijk veroordeeld wordt.

Uitgever en journalist Leo de Haes schreef in 2001 naar aanleiding van de Arkprijs van het Vrije Woord die uitgereikt werd aan Ludo Abicht een opiniestuk waarin hij de vrije meningsuiting toetst aan ons huidige moderne samenleving. Hij merkte onder meer het volgende op: niemand wordt nog tot de brandstapel veroordeeld of gebroodroofd wegens een controversiële opinie. Dat klopt natuurlijk. Toch onderhouden velen van ons, ook volbloeddemocraten, een ongemakkelijke en vaak dubbelhartige verhouding met de vrijheid van meningsuiting.

Ten bewijze: Bert Anciaux, een politicus die moeilijk van antidemocratische sympathieën kan verdacht worden, voelde zich in de slipstream van de Sauwens-affaire plotseling geroepen om negationistische (die het bestaan van de holocaust ontkennen) boeken en geschriften, uit de rekken van onze bibliotheken te laten halen. Er moest ook dringend een lijst van 'slechte' boeken worden opgesteld.
Het verbod op negationistische geschriften is zowat de meest idiote wet van het vorige decennium, ongepast en ontoepasbaar. Door negationisten te verbieden hun mening te publiceren, jaag je ze zonder meer de catacomben in en geef je ze een misplaatst aureool van martelaarschap. Zoiets kan alleen maar bijdragen tot zieltjeswinnerij voor het handjevol holocaustontkenners.

Censuur, zo leert de ervaring, wekt de nieuwsgierigheid. Het negationisme moet niet verboden of verdonkeremaand worden, maar door historici op basis van feiten, getuigenissen en argumenten weerlegd worden.

Of een opinie kwetsend of onjuist is, kan nooit een criterium zijn om de publicatie ervan te verhinderen. Elke mening, hoe krenkend, dom of onwetenschappelijk ook, moet vrij geuit kunnen worden.

Toen enkele Nederlandse imams bijvoorbeeld verkondigden dat homofielen zieke mensen zijn, ging er een schokgolf door liberaal denkend Nederland. Zelfs toenmalig premier Kok decreteerde dat de imams hun discriminerende visie op de homofiele medemens voor zichzelf moesten houden, anders zouden ze over de grens worden gezet. Terwijl de imams eigenlijk verkondigen wat alle christelijke denominaties, het katholicisme op kop, al jaar en dag prediken: homohaat. Moeten we dan maar meteen ook de bijbel en de koran uit de rekken rukken? Of moeten we, nu we toch bezig zijn, gelijk maar de godsdienstvrijheid afschaffen, want zowel het christendom, de islam als het jodendom verspreiden schriftelijk en mondeling dag in dag uit kwetsende vooroordelen, onwetenschappelijke onzin en achterhaalde visies die stammen van primitieve landbouwgemeenschappen?

Als de vrijheid van mening enkel mag slaan op wat tot de gangbare opinie van de spraakmakende gemeente behoort, dan bestaat geen vrije meningsuiting en kunnen onze opvattingen en inzichten ook niet wijzigen of bijgesteld worden. Wie vandaag dus de democratie of het fatsoen aanroept om bepaalde meningen te verbieden, verhult in feite dat hij niet hoog oploopt met de vrije meningsuiting, en zeker niet met de positieve effecten ervan. Hij zaagt bovendien de tak af waarop hij zelf zit, want alles wat hij heeft en is, heeft hij precies te danken aan de vrijheid van meningsuiting. Die enkele idiotieën en aberraties moeten we er bijnemen. De prijs van de vrijheid op meningsuiting is nu eenmaal de mogelijke confrontatie met meningen waar we het hartsgrondig mee oneens zijn.

Divide et impera*

* Verdeel en heers

Parlementsleden en ministers mogen volgens de Belgische grondwet zeggen wat ze willen. Ze mogen zelfs racistische praat uitslaan, een vreemd staatshoofd beledigen, lasterlijke aantijgingen lanceren... als ze dat maar doen tijdens de uitoefening van hun mandaat. Dat principe wordt de 'parlementaire onverantwoordelijkheid' genoemd.
Niet te verwarren met parlementaire onschendbaarheid. De onschendbaarheid beschermt parlementsleden in strafzaken tegen aanhouding en verwijzing naar een rechtbank. De onverantwoordelijkheid beschermt tegen burgerrechtelijke, strafrechtelijke en tuchtrechtelijke aansprakelijkheid.

Dat betekent dat parlementsleden en ministers vrijheid van spreken hebben. Die vrijheid is verregaand, maar niet ongelimiteerd.

Voor parlementsleden geldt de freedom of speech onder meer tijdens plenaire bijeenkomsten van hun assemblee - bijvoorbeeld op het spreekgestoelte - en ook tijdens commissievergaderingen. Bij uitbreiding geldt dat ook voor uitspraken van een parlementslid gedaan op een vergadering van zijn fractie.

Het parlementslid hoeft zijn uitspraken niet noodzakelijk te doen in het parlementair halfrond, of in het gebouw van het parlement. Het gebeurt soms dat een parlementscommissie zich voor twee dagen terugtrekt, in een hotel aan de Kust of in de Ardennen, om hangende wetsontwerpen en -voorstellen af te werken. Het gebeurt ook dat een parlementaire onderzoekscommissie de situatie ter plekke controleert, zoals bij het bezoek van de commissie-Dutroux aan de kelder van Dutroux' huis in Marcinelle. Uitspraken die de parlementsleden in die omstandigheden doen, vallen eveneens onder de onverantwoordelijkheid.

Voor een minister of premier zijn daarnaast gedekt de uitspraken tijdens de ministerraad, in de vergaderzaal aan de Wetstraat 16, of bijvoorbeeld tijdens een Europese top.

Het gaat telkens om verklaringen in de uitoefening van de functie. Onder de bescherming valt ook het stemgedrag, maar bijvoorbeeld niet een eventueel handgemeen met een collega-parlementslid. Dat kan de klacht slagen en verwondingen opleveren.

De freedom of speech geldt volgens de gangbare interpretatie evenmin tijdens een persconferentie, ook al vindt die plaats in het parlement.

Het verregaande spreekrecht van een parlementslid is historisch te verklaren: het moest hem beschermen tegen vervolging door de (Britse) koning voor een mening die de soeverein niet zinde. Daarom geldt de bescherming van een parlementslid en een minister ook nadat zijn mandaat is beëindigd.

Met dit in het achterhoofd, en de schermutselingen omtrent de Arabisch-Europese Liga en diens frontman Abou Jahjah in het voorhoofd dient gezegd dat de heren politici dan wel niks euvel kan geduid worden. De democratie werd hier alvast een uiterst slechte dienst bewezen.

Want tot het tegendeel is bewezen kan men Abou Jahjah enkel een angry young Arab noemen, die het allemaal wat radicaler en agressiever formuleert. Hij werd prompt opgepakt omwille van wat eigenlijk? Hallucinant, dat is allicht het juiste woord dat past bij die politici, die zonder enige schroom voor uitzonderingswetten begonnen te pleiten. Als de rechtsstaat ons geen middelen geeft om deze grote bek het zwijgen op te leggen, dan werken we wel een nachtje door om er één op maat te maken. Hallo? Moeten we misschien even opnieuw te rade gaan bij het basisbeginsel van de democratie, bij Montesquieu, de geestelijke vader van de scheiding der machten.

"Als de radicale meningen van Jahjah niet langer beschermd zijn, dan ook de onze niet meer. En dat is pas iets om écht bang van te worden", merkte Yves Desmet terecht op.

Liberae sunt nostrae cogitationes*

* Onze gedachten zijn vrij

Een gegeven als vrijheid van meningsuiting is ontegensprekelijk van toepassing op de pers. Niet voor niks is het aan banden leggen van een vrije pers een van de eerste dingen die een dictatoriaal regime op haar agenda heeft staan.

Maar het kan ook veel fijnmaziger. De pers en politici zijn in dit land erg toegankelijk voor elkaar. Maar van druk van zijn kabinet op de schrijvende en audiovisuele journalisten is volgens premier Guy Verhofstadt geen sprake.

Op 16 november verscheen in het NRC een artikel die vanuit een Nederlandse invalshoek 'de moeizame verhouding tussen Belgische politici en de media' bekijkt. De meeste aandacht besteedt de krant aan de relatie tussen de premier en de media. Het artikel verwijst naar voorvallen waarover ook in de Belgische media al gesproken is. De kritische commentaren van de voormalige journalist en de huidige medewerker van de Europese commissaris Frits Bolkestein, Derk-Jan Eppink, verdwenen uit De Standaard. Naar verluidt gebeurde dat na een tussenkomst van Verhofstadt bij de voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi. Het NRC schrijft ook over andere incidenten en laat Belgische commentatoren en journalisten aan het woord die de indruk bevestigen van een premier die bijzonder gevoelig is voor dissidente persgeluiden.

Daarnaast is er ook de vraag in hoeverre de pers in zijn geheel niet gewoon een 'product' is geworden, dat moet verkocht raken. Om het met een voorbeeld van auteur en ex-hoofdredacteur van De Standaard Hugo De Ridder duidelijk te maken: "kan een krant als De Standaard het zich vandaag nog permitteren tegen de legalisering van euthanasie te zijn, als ze zich met die keuze bij een groot deel van de lezers uit de markt prijst?"

De journalist in de rol van winkelbediende of in de rol van gewetenschopper? "Een journalist zonder engagement is een trieste vent" dixit De Ridder.

Umberto Eco zei ooit dat er twee manieren zijn om mensen niét te informeren: de goede oude Pravda en het zondagsupplement van de New York Times, een kilo papier waar geen mens doorheen raakt.

De informatievloed als vijand van die informatie, zeg maar. Waardoor het de taak is van de journalist om te zorgen voor een selectie en samenhang. En waardoor het net zo belangrijk is/blijft/wordt (schrappen wat niet past) dat die media ongehinderd zijn taak kan vervullen.

In de Verenigde Staten zijn al twee journalisten ontslagen omdat ze te kritisch berichtten over de reactie van president Bush op de aanslagen van 11 september. In de militaire strategie is het beheersen van de media een belangrijk gegeven geworden. Dat betekent onzekere tijden voor journalisten. Kloppen de feiten waarover ze berichten wel en is onafhankelijke verslaggeving in deze omstandigheden nog mogelijk? Waar ligt de grens tussen informatievoorziening en propaganda?

In de Voorbije maanden spraken de vijf grote nieuwszenders (ABC News, NBC News, CBS News, Fox News en CNN) af terughoudend te berichten over Osama bin Laden en zijn Al Qaeda-netwerk. De gezamenlijke beslissing tot zelfcensuur gebeurde na een telefonisch onderhoud tussen topfiguren van de nieuwszenders en Condoleezza Rice, de veiligheidsadviseur van Bush. Volgens Rice bestond het gevaar dat er geheime boodschappen in bin Ladens toespraken verscholen zaten. Daarnaast zou zijn propaganda de moslimbevolking kunnen ophitsen in pakweg de Filippijnen of Maleisië, gebieden waar sommige zenders kunnen worden ontvangen. Voortaan zouden de vijf omroepen alleen nog uittreksels uit de videoboodschappen van Al Qaeda-leden uitzenden.

Dat de zenders voor het eerst in de geschiedenis een dergelijke beslissing namen, is het gevolg van een nieuwe situatie, een nieuwe oorlog en een nieuw soort vijand, stelde Andy Heyward, de voorzitter van CBS News. Een andere topman omschreef de beslissing achteraf in de New York Times als een daad van patriottisme.

Tijdens de aanvallen op Afghanistan gaf president Bush de pers een stand van zaken. Naar eigen zeggen werd op elk front vooruitgang geboekt, zonder ook maar de minste tegenvaller. Op de vraag of de Amerikanen offers zouden moeten maken in deze oorlog, antwoordde Bush droogweg dat de wachttijden in de luchthavens waarschijnlijk langer zouden worden. De vraag is hoe lang het beeld van een oorlog als goed-nieuwsshow overeind zal blijven.

Niet alleen in de VS, maar ook in Europa woedt de propagandaslag. De Britse premier, Tony Blair, deed reeds verwoede pogingen om de berichtgeving op tv aan banden te leggen. Topfiguren van BBC, Sky News en ITN werden in de ambtswoning van Blair ontboden om van gedachten te wisselen over het uitzenden van videobeelden die door bin Laden en het Al Qaeda-netwerk zijn gemaakt. De Britse regering vroeg de zenders een grotere terughoudendheid aan de dag te leggen, maar ving bot. De regering aanvaardde ons standpunt dat de zenders zelf het best zijn geplaatst om te beslissen wat wel en wat niet kan worden uitgezonden, zei Richard Sambrook, de chef nieuwsdienst van de BBC, na het onderhoud.

Bronnen: De Standaard; De Morgen; De Financieel Economische Tijd; Het Belang van Limburg; Gazet van Antwerpen; Knack; The Economist; Newsweek; NRC Handelsblad; The New York Times

De Militanten van de Limiet - Over censuur en vrije meningsuiting (Van Halewyck)

En ik die dacht dat het recht op vrije meningsuiting nu plots absoluut was geworden. Ik begon het zelfs plezant te vinden.

Het grootste probleem betreffende de vrije meningsuiting in de westerse maatschappij is niet het verbod of de vervolging om zijn mening, maar de toegang tot de moderne kanalen om deze vrije mening ook te kunnen uiten. Politici proberen de toegang te regelen. Maar de mediamensen zelf behouden angstvallig die mogelijkheid voor zich.
"Paradoxaal moet men vandaag vaststellen dat de persvrijheid de grootste vijand van de vrijheid van meningsuiting is geworden" .
Om het karikaturaal voor te stellen: "Persvrijheid is aan honderd mensen in een zaal de vrijheid geven hun mening te verkondigen over een bepaald onderwerp, maar er vijf uit te kiezen die een megafoon krijgen."
En dit gebeurt dagelijks. Die selectie van steeds dezelfde mensen, die toegang krijgen tot de media is eveneens een belangrijke reden tot verzuring.

Idd, daarom ook dat het aanvechten van de subsidiëring van 'bepaalde meningen' geen aanval op de vrijheid van meningsuiting is. Als de ene op tv komt, en de andere niet, is er geen sprake van eerlijke behandeling, ondanks dat beide wellicht vrijelijk hun mening mogen uiten.

Als je dat systeem wilt uitleggen doe je dat als volgt:
Een commissie buigt zich over de broodprijs. Na een grondige gedachtenwisseling adviseren zij de prijzencommissie om de broodprijs met 10 % te laten stijgen.
Terloops: Die commissie was samengesteld uit 9 bakkers en 1 vertegenwoordigers van de bloemfabriek.

Zo gaat het bij onze besluitvormers ook: Bijvoorbeeld: In de commissie die over de immigratie handelt hebben de anti's geen zitting!

Een mening hebben in België is gevaarlijk want dan sluit men je op maatschapelijke wijze uit of mag je van de éne dienst naar de andere lopen...enz.

Dat sociale onrust maar groeit en criminaliteit ook want zo maken ze het hier in België.

Zelfs als men onder je diploma solliciteerd of werkt wordt men nog uitgesloten....waarom?!

Omdat men een man/vrouw is of omdat de naam Duncan ni belgisch klinkt... .

Een mening hebben zorgt ervoor dat je in Antwerpen op straat mag leven of weg gestopt( gecolloceerd) wordt.

Jullie geloven mij niet ?! No probs / ikzelf als blanke belg 30 jaar moet 3 maal dezelfde papieren binnen brengen bij de " goede woning" te Antwerpen om nadien mijn advocate te laten bellen naar deze dienst voor een aanvraag te ' mogen' doen met betrekking tot sociale woning.

Denktge nu echt dat ik zekerheid heb sociaal,maatschapelijk,financieel of op gebied van woning aan te vragen.

Nogthans is het grond van Antwerpen waar ik in onbewoonbare panden jaren lang mocht leven.

Zelfs een mening beleeft voornaam uit drukken in sociale sectoren zoals scholen,dag verblijven enz... zijn zéér gevaarlijk.

Logisch dat den economie achteruit gaat en dit zal verergen de rede is vrij simpel; mensen kijken niet meer in het rond daar is geen tijd voor liever op regeltjes en wetten letten hetgeen niet echt sociaal is en vele sociale dingen afbreken.

Mijn mening is vrij simpel zelfs vandaag op mijn verjaardag verkondig ik dit graag " geen vrouwen in de politiek" ik mocht ook ni opvoeden en dergelijke jaren lang.

Ik ben vergeten te vermelden dat vrije mening niet enkel door kerk en staat genegeerd wordt ook door media zo zie ik hier na enkele mails te hebben verstuurd

De politiek correcten zullen nooit de kaart van de vrije meningsuiting kiezen, en simpelweg omdat ze hun mening als superieur en waar beschouwen. De reden waarom jij geen opvoeder mag zijn lijkt me dan ook redelijk duidelijk: jij hebt niet de 'juiste' mening en hoewel men oppervlakkig wel voor vrije meningen is, zal men het voor wat opvoeding van kinderen betreft, niet over zijn hart krijgen om dat te laten gebeuren door mensen met een 'verkeerde' mening.

Nu, ik vind uw mening ook wel bijzonder radicaal. Het lijkt mij dat er een inherente, genetisch bepaalde, ongelijkheid tussen man en vrouw is, en dat men in de politiek tegen deze natuurlijke gang van zaken wil ingaan. Dit doet men vooral door positieve discriminatie, die natuurlijk negatieve discriminatie betekent voor al diegenen die niet tot de doelgroep behoren. In se zijn dat trouwens bijna altijd blanke heterofiele mannen.
Uw standpunt van "geen vrouwen in de politiek" lijkt me gebaseerd op een zekere frustratie en gaat volgens mij te ver. Maar mogelijk is er een compromis te vinden in het idee: "geen positieve discriminatie". Geen opgelegde percentages vrouwen, allochtonen of gehandicapten, geen specifieke steun voor bepaalde groepen enz.

[quote="duncan"]Ik heb daar meer dan alle redenen toe als ik zo'n mening uit .
Bijvoorbeeld mensen zoals u of in een leiding gevende functie wijzen graag; personificiëren en daar mede sluit je mensen uit.

Even psychologische hoog taal gebruiken om het voor sommige te vergemakkelijken.
Cumulerende personificaties leiden tot onvoorwaardelijke voor ingenomenheid door beïnvloeding van derden.
Personificerend gedrag kan leiden tot apathie tegenover mede burgers of broeder zielen ' vooral ' als u tabak of alcohol tot u neemt psychophatologisch gezien. Dit meld ik alvast voor de vorige forum schrijver.

Naar mijn in ziens was deze schrijver een lesgever of iemand met een hoge naieve functie mischien psycholoog die graag personificerend ageerdt hetgeen begrijpbaar is als beroeps misvorming goed dat er alternatieve mensen zijn die dergelijke psychologen rust geeft en hun afleert te wijzen naar mensen.
Mocht het niet willen lukken kan ik je wel helpen zenne
Tenminste dit mocht ik ervaren bij verschillende organisaties die streven om lang durige werkloze te helpen of sociale uitsluiting tegen te gaan.

Deze organisaties zeiden me steeds het mag niet van de die of de die zelfs privé organisaties die gesubsidieerd worden.

En neen ik heb niets tegen de vrouw in het algemeen; wist je dat zelfs een belgische man mij niet wou aan nemen; onder mijn diploma gewoon omdat ik man ben voor een beetje te poetsen in een gehandicapte school.

Mijn democratisch stand puntje is vrij simpel en grof ......kweet het moh.....na 10 jaar maakte men mij zo ik werd zo gevormd door huidig milieu en politieke conjucties waarmee ik echt geen genoegen mee kan nemen.

Ieder van ons maakt een punt duidenlijk in een vrije mening zelfs een moordenaar drukt zijn maatschapelijke ongenoegen uit op een barbaarse wijze.

Welnu men heeft me meerdere malen barbaars behandeld onder andere Mieke Vogels,Vera,Chantal mé haar sociale woningen .

Ik ben niet de enige met dit probleem, ben niet de enige blanke belg die raar bekeken wordt omdat die nen raren voornaam heeft enz... .

Al ben ik er 60 dan streef ik nog naar een politiek zonder vrouwen want die kunnen zéér goed onschuldig gochelen met cijfers en onschuldige daden die gevolgen hebben en ik ben zo'n gekweekt gevolg

Lees men site eens dan leertge wa meer over mijn persoon- oordeel niet het beeld dat je je voorneemt maar kijk naar de mens voor je .

Voorbeelden van vrije menings onder drukking - jong volwassen mannen tussen de 30-50 jaar worden gewoon genegeerd bij vele maatschapelijke diensten of jobs.
vlaams belang ( mogen ni meespelen in politiek)
holebi's
kinderverzorgers
zaken vrouwen ( in haven sectoren)
vrouwen in den bouw ( zijn er moh zeldzaam enz... .)
der zen vele vroed vrouwen moh stel u voor vroed mannen?!
tjah sommige vrouwen willen geen vrouw bij een bevalling stel je voor dat zijn ook ' mensen'

kraan operators( meestal mannen)
netwerk operators( ook veel mannen)

bejaardenhelpsters( meestal vrouwen mor komen mensen te kort?!)

Animators, administratie, hotel of beter horeca beter een vrouw die je bediend dan een man zegt men op straat ?!

Alez echt we zijn allen 1, sociaal welvarend en begrijpen elkander op een open welvarende wijze zekers lol

bezoek mijn website eens en bedenk dat er vele belgen zich ni thuis voelen, begrepen voelen in armoede leven en tevergeefs bij verschillende diensten hun mening soms gefrustreerd uittten.....zonder resultaat meestal.
http://www.freewebs.com/duncan-calanman

Dus maakt men privé vzw's zoals rotophuisjes melkers samen met krot op vzw mor die zeggen zelfs " ai het wordt ons te veel en we worden de mond gesnoerd hier in Antwerpen "

Neen echt alles is prima even melden dank u evangelische en protestand kerken en diensten voor dagenlijks brood in naam des here - selah .

mocht je nog zin hebben in de mening van 1001 benamingen van diensten of sectoren die nep hulp en statuten bieden; heb ik er hier nog genoeg hoor buiten mijn persoonlijke ervaringen

Even ter verduidenlijking het opvoeden van kinderen is niet hetzelfde als het verzorgen van kids of mensen hetgeen ik aardig goed en graag doe en wil blijven doen maar.... .

Zeggen dat je niet mag opvoeden omdat je een mening hebt tgen de vrouw is niet egaal en dus futiel onbenullig want dan kan men zeggen dat vrouwen ook niet mogen of kunnen opvoeden.

Das zever "Nu, ik vind uw mening ook wel bijzonder radicaal"
Al eens mé een radicaal politiek wijf gebotst in armoede & soc. uitsluiting?! tjah das hetzelfde ik vind uw mening ook radicaal naief .....sowwy no offence ik bedoel da ni slecht aub forgive me ; ben ook naief

Verder geef ik u wel volledig gelijk opvoeden kan ik niet meer.....omdat ik niet gek ben zeker in een land als België kan ik nooit meer opvoeden; rede is simpel - ik ' wil ' het niet meer; zelfs babysitten over mijn lijk en dit komt van een ex-onthaalvader.

Bedankt voor het sociaal begrip hier alléén jammer dat men graag wijst en schrijft en zegt " ik snap waarom je niet mag opvoeden...enz."

Hoopt maar dat jullie hoog geleerden proffs & academici hun best doen als het erger wordt en meer natuur rampen op komst zen- good luck

Neen echt alles is prima even melden dank u evangelische en protestand kerken en diensten voor dagenlijks brood in naam des here - selah . [/quote]

ps: ik heb nooit een straf blad gekend; algoe /

De politiek correcten .....? bestaat da beest nu nog altij?!

Kunnen of mogen we die ook ni intern of extern screenen en observeren en regeltjes laten opvolgen?!

Ik denk dat je mijn post ten onrechte als een verwijt aanzien naar jou toe aanzien hebt. Ik verwijt je niet dat je een mening hebt, ik verwijt de maatschappij de manier waarop ze daar mee omgaat. Men is voor een zekere meningsvrijheid, en durft niet expliciet te zeggen dat de ene mening superieur is aan de andere, maar impliciet gaan ze daar wel vanuit, en drukken ze dat door.
Dus bvb.: jij mag van de maatschappij jouw mening hebben, en men zal daar wellicht nog niet eens een al te groot waardeoordeel over maken (hoewel men een aantal punten, zoals ongelijkheid tussen man en vrouw, wel als problematisch aanziet, doch selectief en bvb. niet bij de moslims). Maar als je dan ook opvoeder wil zijn, dan bekijkt men dat ineens heel anders. Dan blijkt dat jouw mening toch niet als evenwaardig kan beschouwd worden. Dat is pure hypocrisie natuurlijk, maar het lijkt me wel zo te gaan.

Nu is dit wel een interessant debat eigenlijk, want de vraag die zich stelt is: hoe moeten we onze kinderen opvoeden? Moet het politiek correct gebeuren, of mogen er ook meningen gecreëerd worden die van die dogma's afwijken? En indien zo, hebben bvb. de ouders het recht om daar in tussen te komen (dus bvb. bepaalde opvoeders weigeren omwille van hun mening)?
Zgn. alternatieven hebben het namelijk niet altijd even eenvoudig. Zij dragen ook de verantwoordelijkheid om de maatschappij op fouten in het politiek correcte model te wijzen. In sommige gevallen zal het alternatief zijn ook weinig positieve kanten hebben. Ik kan me dan ook voorstellen dat niet elke ouder dat zijn/haar kind wil aandoen.

Overigens, ik ben geen leraar ofzo hoor

goh hmmm nu ik deze mening van u verscheidene keren las ......moet ik inderdaad erkennen men moeite doet voor een reflectief debat

Althans men let soms op woorden en zo .....tof voorbeeld hier bij deze actieve forum.

Bedankt dat u het hier vermeld dat u geen leerkracht bent; dan nog op een actieve plurealistische wijze; goh kijk nu ikzelf als blanke ben ook aan het wijzen en personificiëren en ja ik had al een vermoeden dat je een sociaal iemand tracht te zijn bent. lol

De betrekkelijkheid hier over opvoeden/mening hebben en zo ga ik even een korte reflectie doorgeven ten aanzien van vele in de opvoedende of didactische wereld .....namelijk.

Bedankt mijn heer voor uw waarde volle bijdrage, verder veel dank om mijn mening niet de grond in te boren zoals ik moet bemerken bij vele die in een zogenaamde sociale functie werken.

Tjzah na jaren afzien en bemerken is da ier best wel mega grappig dat een broeder ziel dit bemerkt daar bovenop dit mee aankaart = waw.

Mocht nu elke opvoeder/leerkracht/verzorger zo zijn als wij man man man... dan zijt gij direct goed betaalde directeur & heb ik genoeg poets plaatsen; zouden er sneller conflicten opgelost geraken...enz.

Maar ja wij zijn maar kleine arbeiders die met onze vlaggetjes zwaaien naar die kostuums boven ons hoofd denk ik dan en inderdaad ik verwijt mee met u de maatschapij waar we in leven.

ik wou nog een tip geven maar dit is zeker geen verplichting of een wijzend negatief iets.

De tip is wat je ziet wanneer je met en voor mensen en kinderen werkt gaat soms veel verder dan gewone gedrags psychologiën of theraphiën enzo .

Kortom op mijn site melde ik dit ook en als een vaderlandse broeder ziel geef ik u die door- kijk niet naar het beeld van een mens/kind of zelfs maatschapij maar kijk naar de mens. In uw sector mag je nooit te snel " ja " antwoorden tegen over derden denk ik zo.

Ach wie weet wist je dit al

condor schreef:De politiek correcten zullen nooit de kaart van de vrije meningsuiting kiezen, en simpelweg omdat ze hun mening als superieur en waar beschouwen. De reden waarom jij geen opvoeder mag zijn lijkt me dan ook redelijk duidelijk: jij hebt niet de 'juiste' mening en hoewel men oppervlakkig wel voor vrije meningen is, zal men het voor wat opvoeding van kinderen betreft, niet over zijn hart krijgen om dat te laten gebeuren door mensen met een 'verkeerde' mening.

Nu, ik vind uw mening ook wel bijzonder radicaal. Het lijkt mij dat er een inherente, genetisch bepaalde, ongelijkheid tussen man en vrouw is, en dat men in de politiek tegen deze natuurlijke gang van zaken wil ingaan. Dit doet men vooral door positieve discriminatie, die natuurlijk negatieve discriminatie betekent voor al diegenen die niet tot de doelgroep behoren. In se zijn dat trouwens bijna altijd blanke heterofiele mannen.
Uw standpunt van "geen vrouwen in de politiek" lijkt me gebaseerd op een zekere frustratie en gaat volgens mij te ver. Maar mogelijk is er een compromis te vinden in het idee: "geen positieve discriminatie". Geen opgelegde percentages vrouwen, allochtonen of gehandicapten, geen specifieke steun voor bepaalde groepen enz.

Vind je Duncan nu geschikt als opvoeder of niet ? Dat is mij niet helemaal duidelijk.

toverzicht schreef:[quote="condor"]De politiek correcten zullen nooit de kaart van de vrije meningsuiting kiezen, en simpelweg omdat ze hun mening als superieur en waar beschouwen. De reden waarom jij geen opvoeder mag zijn lijkt me dan ook redelijk duidelijk: jij hebt niet de 'juiste' mening en hoewel men oppervlakkig wel voor vrije meningen is, zal men het voor wat opvoeding van kinderen betreft, niet over zijn hart krijgen om dat te laten gebeuren door mensen met een 'verkeerde' mening.

Nu, ik vind uw mening ook wel bijzonder radicaal. Het lijkt mij dat er een inherente, genetisch bepaalde, ongelijkheid tussen man en vrouw is, en dat men in de politiek tegen deze natuurlijke gang van zaken wil ingaan. Dit doet men vooral door positieve discriminatie, die natuurlijk negatieve discriminatie betekent voor al diegenen die niet tot de doelgroep behoren. In se zijn dat trouwens bijna altijd blanke heterofiele mannen.
Uw standpunt van "geen vrouwen in de politiek" lijkt me gebaseerd op een zekere frustratie en gaat volgens mij te ver. Maar mogelijk is er een compromis te vinden in het idee: "geen positieve discriminatie". Geen opgelegde percentages vrouwen, allochtonen of gehandicapten, geen specifieke steun voor bepaalde groepen enz.

Vind je Duncan nu geschikt als opvoeder of niet ? Dat is mij niet helemaal duidelijk.[/quote]

Ik denk echt dat gij een lomp mens bent. Je kunt mischien beginnen met kleuteronderwijs te volgen, daar antwoorden ze ook op uw niveau.

toverzicht schreef:Vind je Duncan nu geschikt als opvoeder of niet ? Dat is mij niet helemaal duidelijk.

In vind dat de ouders het recht hebben om de opvoeding van hun kinderen te bepalen. Als zij dat om praktische redenen niet zelf kunnen, moeten zij de mogelijkheid hebben om hulp in te roepen, die de opvoedingstaak overneemt.
In de hypothetische situatie dat mij de vraag voorgeschoteld werd of ik Duncan wil als opvoeder voor mijn kinderen, zal ik nee antwoorden. De informatie die ik over deze persoon heb, onder meer het feit dat hij niet gekant is tegen drugs, is denk ik voldoende om mijn keuze te motiveren.
Dat wil echter niet zeggen dat men Duncan het recht moet ontnemen om andermans kinderen op te voeden, als die mensen daar mee akkoord gaan. Is het nu zowat duidelijk?

/
dank u je bewijst hoe kleingeestig concervatief belgen zijn; moet je weten dat ik bij gezinnen werk en kleuter scholen zei je hahahaha superieur hahahaha ....mannen werden pas op papîer toegelaten ergens in 199....en ik heb da meegemaakt.

Logisch dat de verzorgende sector opvoeden en andere sociaal aanverwanten zich uitgesloten voelen en groot stad Antwerpen ontvluchten.

Hopenlijk zal er geen Belgi zijn vele natuur rampen en miserie want vele mensen weten niet wat het woord opvoeden of sociaal wil zeggen.
Ën als we superieur denken te zijn bekijk dan maar is naar buitenlandse politiek en opvoeding kuntge veel leren over de belgische vrouw sul; ach ja is juist jullie weten alles.

Even melden dat ik vele vrouwen/mannen/gezinnen WEL blij zijn dat ze me hadden en ik meer deed dan enkel maar opvoeden.

"quote - Nu, ik vind uw mening ook wel bijzonder radicaal."

Radicaal ?! man u kan zelfs geen serieus dialoog aan dus radicalisering hahaha ni moeilijk da buitenlanders zeggen dat die politiekers ier een kleuter tuin hebben.
Hopenlijk nog meer stadsvluchten ik doen alvast mee zoals vele.

QUOTE"Geen vreemden tot meesters in't land"





ik ben blank en belg ter toevoeging en VOEL ME VERDOMME NI THUIS IN DIT LAND; bloed moest er vloeien, natuur rampen en oorlog want een mens heeft niets geleerd van zijn geschiedenis.

http://www.freewebs.com/duncan-calanman

Freedom of speetch "i quote"- ' justice saw a race war ' by ice T.

Vrijheid van meningsuiting moet absoluut zijn.

het is een enorme dwaasheid om van dat principe af te stappen, zoals politiek correct op dit ogenblik meent te moeten en te mogen doen.

Gelukkig haalt men al bakzeil.
Want alle andere rechten van de mens en alle burgerrechten zijn in feite afgeleide rechten van dit ene, meest fundamentele recht.

Het is wat mij betreft zo goed als onaantastbaar, al onkent iemand de holocaust, of verheerlijkt er iemand regimes die dictatuur, nazisme of geweld predikken.

Je bent vrij om er niet naar te luisteren, of ertegen in het verweer te gaan ... zolang je geen fysiek geweld gebruikt, en je tegenstander ook niet.

Intolerantie met de intoleranten?
En wie beslist wie intolerant is, en wat dat betekent?
Dit is een contradictio in terminis.
Het klinkt eventjes goed, maar het is totale onzin.
Het is fascistisch.

Is er dan géén enkele uitzondering op vrijheid van meningsuiting?

Laster misschien, of beledigingen?

Nee, want vrijheid van meningsuiting staat niet gelijk aan carte blanche of boven de wet verheven staan ... wie iemand belastert mag zich verwachten aan een klacht wegens laster, eerroof of wat dan ook .... het staat je vrij te lasteren en het staat een ander vrij daarvoor genoegdoening te eisen, in de vorm van schadevergoeding, enzovoort ....

Ergens gaat het hier wel om een uitzondering op het principe, maar we doen maar best of dit niet zo is .. allicht om het belang van het principe te onderstrepen, vooral ...

En er is nog een uitzondering:

je schreeuwt geen brand in een overvolle zaal als je pertinent zeker weet dat er geen brand is.

In de VS is dit inzicht zo oud als de straat, en daar heeft men genoeg bewezen dat de mens met deze principes om kan gaan.

/ yes mooi gesproken en inderdaad geweld is zinloos

Neem het maar aan van een ervaren Don Quichot,

Vrije mening is strafbaar in België,
En zelf de rechtbank is niet mals voor degenen die van dit grondrecht gebruik 'durven' maken.

Je wordt ervoor gepest, je verliest alle promotiekansen, je moet niet rekenen op het zelfde loon als je collegae, je wordt ervoor ontslagen, je krijgt zowat het ganse politieke wereldje op je kap met hun machtsmisbruik, zelf op fora waarvan je verondersteld dat ze democratisch de vrije meningsuiting toelaten verschiet je van de reacties op vrije meningsuiting. Je wordt overal te schande gemaakt als zijnde een ruziestoker, leugenaar, schijnheiligaard, plaatsjeszoeker, racist, anarchist, enz.

'Ze' degenen die geen vrije meningsuiting dulden als het van een 'gewone' burger komt, stellen gewoon alle mogelijke middelen in het werk om u het leven 'zuur' te maken en uw meningen in de doofpot, via censurering en uitsluitingen.

Ik kan er van meespreken, geloof me vrij, en je hebt een sterk en positief karakter nodig om de vrije meningsuiting te kunnen blijven verdedigen!

Het is een raar effect hoor...
Je hebt de grondwettelijke garantie op vrije meningsuiting, en de politici en berdijfsleiders zeggen dat je dit recht hebt, maar dat je er dan de 'consequenties' moet bijnemen (waarvan enkele hierboven beschreven).

Aan vrije meningsuiting is dus een straf verbonden...

Een voorbeeld uit ervaring.

De grondwet garandeerd elke burger de vrijheid van meningsuiting én het recht op werk.
De makers en hoeders van deze grondwet stellen je echter zélf voor de keuze, ofwel 'vrije menigsuiting' ofwel 'werk', maar beide samen is onmogelijk!

En is het ook niet verwonderlijk, dat er in dit democratisch land met zijn 'grondwettelijk recht op vrije meningsuiting', voor de verkiezingen geen lijst mag bestaan met partij-onafhankelijke kandidaten (partij-onafhankelijke kandidaten hebben een 'vrije' meningsuiting) ?

MVG.