Politicsinfo.be

Tegenwoordig bepaalt de criminele berichtgeving, en zeker diegene waarin minderjarigen betrokken zijn, de hoofdpunten van de kranten. Deze dagbladen versterken het onveiligheidsgevoel door zich te focussen op de meest schokkende maar commercieel zeer interessante details. Geen wonder dat het thema jeugdcriminaliteit de laatste jaren een gesmaakt kruid is in de maatschappelijke en politieke debatten van de laatste jaren. Misschien ook omdat de moeilijkheidsgraad ervan lager ligt dan die van de andere politieke en sociale problemen.

Als gevolg van een reëel groeiend gevoel van onbehagen krijgt de publieke opinie het gevoel dat de huidige situatie verergert. De jongeren worden ervan beschuldigd om gewelddadiger en gevaarlijker dan ooit te handelen. De vaststelling dat minderjarige Oost-Europese zich in opdracht (al dan niet gedwongen) van criminele organisaties quasi straffeloos kunnen bezondigen aan drugshandel, roofovervallen, home- en carjackings is alleen olie op het vuur van de hierboven vermelde media en de publieke opinie.

Deze problematiek hangt in hoge mate af van het standpunt dat wordt ingenomen, de invalshoek die wordt gehanteerd. Het is een conflict tussen emotie en ratio, tussen filosofieën en cijfers én het dictaat van de sensatiepers.

De onschuldige kinderjaren. Gekoesterd. De hoop voor de toekomst van onze wereld. Een periode waarin wij het kind zo lang mogelijk willen beschermen tegen de gruwel aanwezig op onze aardbol. Soms wordt deze periode bruusk onderbroken. Een minderjarige steelt een handtas, verkoopt drugs of steelt uit winkels.

Vanaf dat moment moet er streng worden opgetreden, moet de maatschappij beschermd worden tegen deze onvolwassen onruststoker, die vaak wordt aanzien als een verloren zaak en volledig verantwoordelijk voor zijn daden. Deze tweeledige discussie, aanwezig bij velen, wordt misschien niet altijd benadrukt. Het standpunt van onze maatschappij tegenover deze kinderen is niet altijd even duidelijk.

Jeugdcriminaliteit bevindt zich in het oog van de storm. De creatie van Everberg en de hervorming van de wetgeving zijn slecht enkele elementen van een evolutie waarbij de regering ons poogt te sturen tot in de richting van een nieuwe benadering van de situatie.

De ideale gelegenheid om de situatie van de minderjarige delinquenten in België uit de doeken te doen. Want indien dit jaar iedereen zich heeft willen bezighouden met jeugdcriminaliteit, dan moet nog bewezen worden dat men zich met de jongeren zelf heeft willen bezighouden.

Aan degenen die het einde van deze geschiedenis willen weten alvorens deze tekst te hebben gelezen kan al verteld worden dat dit dossier nogmaals een staaltje is. Een staaltje van o zo vertrouwde paarsgroene kleurenpalet van onze regering. Van een systeem dat door een gebrek aan middelen en door wanverhoudingen binnen verschillende machtsniveaus de houdbaarheidsdatum al lang heeft overschreden. Van een eerste minister die sneller verkondigt dat hij een oplossing heeft gevonden dan hij een effectieve oplossing heeft uitgewerkt. Van aarzelende internationale instanties. Van liberalen die strenge opsluitingmaatregelen promoten. Van groenen die in het nauw worden gedreven, van socialisten die de projecten van een rood strikje voorzien zonder echt te zijn tussengekomen. Van christen-democraten die wild om zich heen schoppen na een lang passief verleden. Van een parlement dat in naam van het welzijn van de maatschappij op willekeurige tijdstippen de meest willekeurige voorstellen goedkeurt. Van een minister van justitie verkleed als witte ridder. En last but not least van losgebroken jongeren.

Geschiedenis van de wetgeving

*1912

De eerste wettekst met betrekking tot de minderjarigen. Deze wet heeft de verdienste het specifiek karakter van de term minderjarige te hebben gedefinieerd. Deze tekst bevestigde ook dat de staat de verantwoordelijkheid draagt om de minderjarige te beschermen, zowel indien hij gevaarlijk (dader) is of zich in gevaar bevindt (slachtoffer).

*1965

De wet van 8 april 1965 (de trots van de toenmalige minister van Justitie Piet Vermeylen) werkt de theorie rond de bescherming van de minderjarigen dieper uit. Deze tekst omvat twee principes: enerzijds de noodzaak om een vroegtijdige preventieve te kunnen handelen en anderzijds een vroege vorm van een sociale bescherming. Deze wet is ontstaan omdat de sociale en educatieve maatregelen om jongeren te helpen onvoldoende bleken. Ze legt dus de nadruk op de verantwoordelijkheid van de staat ten opzichte van de jongeren, die beschouwd worden als onverantwoordelijk voor hun daden en daartegen beschermd moeten worden.

*1978

In 1978 zorgt de opsplitsing van België in Gemeenschappen en Gewesten ervoor dat de Gemeenschappen bevoegd worden voor alle materies die worden gelinkt aan de hulp van personen. Dus ook de bescherming van de jeugd. Daarenboven wilde men deze bevoegdheid van justitie afnemen omdat dit departement werd verweten de wet van 1965 niet correct toe te passen. In de praktijk werd er bij voorkeur gekozen voor de gerechtelijke bescherming en de begeleiding en niet voor de sociale bescherming, dit tegen het gedachtegoed van de wet van 1965 in. De problematiek werd toen reeds eerder repressief dan opvoedkundig behandeld. Dit verwijt werd dan nog eens gekoppeld aan het protest van de sociale sector die klaagt over een gebrek aan interesse, middelen en respect voor hun werk.

Vandaar de beslissing om de bescherming van de jongeren in een sociaal kader te plaatsen en uit de juridische administratie te halen.

De bescherming van de jongeren wordt dus een aangelegenheid van de gewesten, die het recht hebben om de tekst te wijzigen, alsook de toepassing ervan, behalve de materies die vallen onder het burgerrecht en het strafrecht (voorlopige wet van 1979).

Dit betekent: men maakt een onderscheid in de behandeling van de minderjarige 'slachtoffers' en de 'daders'. De slachtoffers komen terecht in de schoot van de Gemeenschappen, de schuldigen blijven ten laste van het gerecht. Wel worden de Gemeenschappen belast met de uitvoering van de genomen maatregelen.

De speciale wet van 9 augustus 1980 tot de hervorming van de instellingen erkent deze overdracht van bevoegdheden. Maar de conflicten tussen het nationale en communautaire beleid steken de kop op. Dit politieke geharrewar blijft voortduren tot in de jaren negentig... en later zelfs... Of de bezorgdheid om de minderjarigen hierbij op de eerste plaats van onze politici komt, blijft de vraag.

In 1988 doet het Arbitragehof, ondanks de federale tegenkantingen, met een arrest een uitspraak waarbij de Vlaamse Gemeenschap het recht krijgt om de wet van 1965 aan te passen. Dit om de bescherming van de jongeren definitief een regionale bevoegdheid te maken.

Via een decreet bepaalt ook de Franstalige Gemeenschap de organisatie van hulp aan jongeren, en hervormt hiermee de wet van 1965.

Besluit van de Vlaamse regering van 4 april 1990 tot coördinatie van de decreten inzake bijzondere jeugdbijstand.

"In elk gerechtelijk arrondissement wordt een sociale dienst van de Vlaamse Gemeenschap bij de jeugdrechtbank opgericht, die ten behoeve van diegenen voor wie in uitvoering van deze gecoördineerde decreten of van een wet betreffende de opgave van maatregelen ten aanzien van minderjarigen die een als misdrijf omschreven feit hebben gepleegd, een afdwingbare pedagogische maatregel wordt genomen, de opdrachten van sociale aard vervult die hem door magistraten belast met jeugdzaken worden toevertrouwd".

De Vlaamse Gemeenschap moet erover waken dat de maatregelen die worden opgelegd aan jongeren, schuldig bevonden aan afkeurenswaardige feiten, niet in strijd zijn met de rechten van het individu en dat ze educatief en pedagogisch verantwoord zijn. Vergeet echter niet dat de maatregelen worden bepaald door het departement justitie.

Een tekst vol goede bedoelingen maar die niet veel kan veranderen aan de situatie van de minderjarige deliquenten en de dominantie van de gerechtelijke instanties bij het toewijzen van de strafmaat.

Op 20 november 1989 werd het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) door de Verenigde Naties goedgekeurd.

Het Vlaams Parlement keurde het Verdrag op 15 mei 1991 goed. Zo was de Vlaamse overheid in België de eerste overheid die dit Verdrag onderschreven heeft. Na de goedkeuring door de andere overheden werd het in België van kracht op 15 januari 1992. Vanaf deze datum is België en dus ook Vlaanderen gebonden door dit Verdrag.

Het geval Bouamar

In februari 1988 wordt België door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens veroordeeld omtrent een bepaling van artikel 53 uit de wet van 1965 die stelde dat in een noodgeval en bij gebrek aan plaats binnen gespecialiseerde instellingen, jongeren die ervan verdacht worden een misdrijf te hebben begaan, in een gevangenis voor volwassenen kunnen worden geplaatst. Aangezien het chronisch gebrek aan plaatsen in de gesloten instellingen word het begrip noodgeval zeer ruim geïnterpreteerd en worden die jongeren regelmatig, zij het tijdelijk, in een gevangenis voor volwassenen geplaatst.

De minderjarige M. Bouamar wordt aangehouden wegens herhaalde criminele feiten. Normaalgezien kon de jeugdrechter beslissen om de jonge crimineel te plaatsen in een gesloten instelling gecombineerd met andere maatregelen.

Wegens plaatsgebrek en wegens de onmacht van de opvangcentra om de jongeman te helpen, verblijft M. Bouamar, in één jaar tijd, 111 dagen in de gevangenis.

Het is hoogst twijfelachtig of 499 kinderen in 1993
gediend waren met een verblijf in de gevangenis !

Europees Hof van de Rechten van de Mens

Het Europees Hof van de Rechten van de Mens beschuldigt België van een veel te ruime interpretatie van de term noodgeval en van een overduidelijk gebrek aan infrastructuur. Ook wordt benadrukt dat een plaatsing een pedagogisch en niet een bestraffend karakter moet bevatten. Een hechtenis heeft niet de minst educatieve waarde. België wordt bevolen om dit artikel te schrappen.

België aanvaard dit arrest en beslist tot de intrekking van artikel 53. Deze beslissing leidt tot een koninklijk besluit dat stelt dat deze wetswijziging uiterlijk op 1 januari 2002 in werking treedt.

Tijd zat om het tij te keren en na te denken over alternatieve wegen. Toch?

*1994

Maatregelen voor minderjarige delinquenten

Een andere bijzonderheid aan de wet van 1965 betreffende de jeugdbescherming is artikel 38. Hierin wordt gesteld dat indien een crimineel ouder dan zestien jaar is en wanneer de jeugdrechtbank een maatregel van bewaring, behoeding of opvoeding niet geschikt acht, zij de zaak naar het openbaar ministerie kan verwijzen, met het oog op vervolging voor het gerecht. Door een wijziging in 1994 is een psycho-medisch examen niet meer noodzakelijk en gebeurt de doorverwijzing van de jeugdrechtbank naar het openbaar ministerie automatisch wanneer er na een eerste doorverwijzing opnieuw criminele feiten worden gepleegd.

*1996

De commissie Cornelis, aangesteld door toenmalig minister van Justitie Melchior Wathelet (PSC), publiceert een rapport dat zwaardere sancties (gaande van werkstraf over geldboete tot verplicht verblijf in een federale instelling) voor minderjarige criminelen adviseert.

*1997

Een rapport van Lode Walgrave (KUL), besteld door Stefaan De Clerck (CVP), opvolger van Wathelet als minister van Justitie, promoot de bemiddeling tussen de dader en het slachtoffer en wijst op de mogelijkheid van een justitie van 'herstelling'.

Aan expertiseverslagen, aanbevelingen en allerhande theorieën geen gebrek. Intussen schreeuwen de mensen op het terrein (overladen met werk, geconfronteerd met een gebrek aan middelen - zeker op het gebied van preventie en sociale begeleiding) om hulp die voldoet aan hun noden. Een budget vinden om de 'boel' draaiende te houden is moeilijker te verwezenlijken dan het ontwikkelen van universitaire theorieën en wetsvoorstellen die de naam van de maker dragen en mooi staan op een electorale cv.

Ziehier paarsgroen...

*oktober 2000:

In zijn federale beleidsverklaring van 17 oktober 2002 legt Verhofstadt het accent op de veiligheidsproblematiek omtrent minderjarige boefjes. Inderdaad, onze premier is niet van plan om de veiligheidsproblematiek en het onveiligheidsgevoel (de peilers van het succes van enkele extreme tenoren uit het noorden van ons land) uit de weg te gaan.

*juli 2001:

Minister van justitie Marc Verwilghen stelt een project voor dat het toenmalige, naar zijn inzien verouderde, systeem moet hervormen. Zijn benadering is een mengeling van verschillende tendentieuze theorieën, die de principes van de wet uit 1965 negeren.

- Men concentreert zich vooral op de aard van het criminele feit en niet op de jongere zelf. Dit heeft tot resultaat dat de procedure zeer nauw aanleunt tegen de berechting van een volwassene en dat de specificiteit van het statuut van een minderjarige in gedrang komt.

- Een rechter kan beslissen om een jeugdige misdadiger voorlopig op te sluiten in een gesloten instelling, met de mogelijkheid om die termijn maandelijks te verlengen. De parallel met de voorlopige hechtenis van een volwassene is wel zeer duidelijk.

- Deze hechtenis valt niet onder de bevoegdheden van de Gemeenschappen.

- Men verlaat het principe van één enkele rechter die een overzicht houdt op het dossier: een eerste rechter neemt voorlopige maatregelen, een tweede rechter spreekt zich uit over de grond van het dossier en een derde rechter volgt de zaken op.

- De sancties wordt uitgebreid: volgens Verwilghen moet een minderjarige worden geconfronteerd met zijn daden. Hij wordt meer "au sérieux" genomen en wordt geconfronteerd met zijn verantwoordelijkheden (...).

Nochtans op een zeer discrete manier voorgesteld tijdens de zomervakantie, wordt het plan onthaalt op kreten van verontwaardiging. Het project krijgt tonnen kritiek te verwerken en de PS en Ecolo zijn er als de kippen bij om elk verder initiatief te blokkeren. Ook de Hoge Raad van Justitie doet haar duit in het zakje.

Hoge Raad voor de Justitie

*1 januari 2002

10 jaar na de veroordeling van het Europees Hof voor de rechten van de Mens wordt artikel 53 geschrapt uit de wet omtrent de jeugdbescherming. België mag niet langer minderjarigen in een gevangenis voor volwassenen achter de tralies steken. Er moet worden gekozen voor alternatieve oplossingen. Welke ideeën heeft men in een periode van 10 jaar kunnen uitdokteren?

Geplaatst in het kabinet van het ministerie

*Eind januari 2002:

Blijkt nu dat de hervorming niet zo consequent genoemd kan worden. Aan het einde van de maand probeert een Luikse rechter om een jonge misdadiger te plaatsen. Onmogelijk. Geen plaats in de gesloten instellingen, geen alternatieven voor de opsluiting in een volwassenengevangenis, de rechter die weigert om de misdadiger ongemoeid te laten vertrekken...

Het parket besluit om de tekortkomingen in het nieuwe gerechtelijke apparaat in de verf te zetten en stuurt de beschuldigde naar het kabinet van minister Maréchal, belast met hulpverlening aan de Jeugd en van Gezondheid. Groot schandaal...

Maar wat speelt er zich af in het hoofd van de jonge crimineel die als speelbal wordt gebruikt in een sinister machtsspel, vlak nadat de rechter hem heeft gewezen op waarden zoals 'respect voor de andere' en 'verantwoordelijk voor de eigen daden'?

De tegenaanval van de VLD

Verhofstadt en Verwilghen schieten in actie. Ze verplichten de twee ministers die bevoegd zijn voor de materie jongeren en welzijn (ministers Vogels en Maréchal) om de wet van 1965 tegen Pasen te hervormen. Ook wordt gestart met de bouw van de instelling in Everberg, een gesloten instelling voor de voorlopige hechtenis van minderjarigen die herhaaldelijk zware overtredingen hebben begaan. Daarenboven wordt een uitstroom georganiseerd van jongeren die niet thuishoren in een gesloten instelling.

Wet van 1 maart 2002

Het verbaast niemand dat eenmaal de premier zich met de zaken moeit, alles in sneltreinvaart wordt afgehandeld. Everberg zou al in maart de deuren kunnen openen en een tweede versie van de nieuwe wet zou samen met de paaseitjes op de ontbijttafel van Verwilghen kunnen liggen. De trein gaat zo snel dat het lijkt alsof niemand de moeite heeft gedaan om alle deelnemers over de uiteindelijke bestemming en doelstellingen in te lichten. Het aantal plaatsen, de deadlines, de samenwerkingsakkoorden,... alles lijkt vaag en veranderlijk. Ondanks deze mankementen volgt de regering, alsook het parlement.

Everberg

Naast Mol, Beernem en Ruislede is ook de gemeente Everberg toegevoegd aan het vakjargon voor hulpverleners in de sector van de jeugdbescherming. In Everberg worden minderjarige criminelen ouder dan 14 jaar geplaatst, dit in afwachting van een definitieve uitspraak van de jeugdrechtbank. Het centrum is geïnstalleerd in een oude legerkazerne. 3 tot 4,5 miljoen euro wordt vrijgemaakt voor de aankoop en de verbouwingen en bijna 9 miljoen euro per jaar voor de werking ervan. Voorlopig kan elke Gemeenschap 5 jongeren in het centrum kwijt. Het kabinet van Verwilgen wil in de toekomst tot 100 jongeren in het gebouw kwijt. (100 uiterst gevaarlijke jongeren die worden samengebracht op dezelfde plaats, zijn de woorden 'explosieve situatie' hier misplaatst?) De Vlaamse en Franstalige Gemeenschappen zijn realistischer en nemen het getal 50 in de mond.

Het beheer en het onderhoud alsook de bewaking is een federale bevoegdheid. De Gemeenschappen staan in voor de educatieve en psychosociale begeleiding.

De praktijk wijst uit dat de wil van Verhofstadt om sneller dan zijn schaduw de problemen op te lossen heeft geleid tot een opeenstapeling van praktische problemen. Zo moet er dag en nacht worden gewerkt om het gebouw tegen 1 maart 2002 klaar te krijgen en geeft het ministerie van justitie de toestemming om jonge Franstaligen in het centrum onder te brengen, terwijl het opvoedkundig team zelfs nog niet aanwezig is en grote delen van het gebouw nog in de steigers staan.

Eens voor het parlement en geconfronteerd met de critici, veroordeelt Verwilghen - gesteund door Verhofstadt - de nalatigheid van de Gemeenschappen. Wat Verwilgen 'uit het oog verliest' is dat hij zelf de oorzaak is van de onmenselijk hoge werkdruk rond dit dossier.

De zaak Mombaerts

Tot zover Everberg. Ook de wet van 1965 moet worden herbekeken. Verwilghen geeft niet op en tekent de gewijzigde wet in het begin van de maand mei. Net op dat moment verschijnt een 13-jarige Marokkaanse jongen voor de rechtbank wegens de moord op Patrick Mombaerts. De uitspraak van de jeugdrechtbank: vrijspraak en een berisping vergezeld van een boete. De rechter vindt de jongen klaar voor reïntegratie.

Deze zeer milde 'straf' (de term 'straf' mag volgens de wet op de jeugdbescherming niet worden gebruikt) schokt niet alleen de ouders van het slachtoffer maar ook de publieke opinie. De ouders gebruiken elke kans die ze kunnen krijgen om hun ontgoocheling voor de televisiecamera's kenbaar te maken. Het mediaspektakel is begonnen.

Marc Verwilghen bezwijkt onder de druk, geeft zware kritiek op de houding van de rechter en maakt bekend dat hij zelf beroep wil aantekenen tegen deze beslissing; een initiatief dat normaalgezien voorbehouden is aan het Openbaar Ministerie en dat alleen door het ministerie van justitie kan worden gebruikt bij zeer ernstige aangelegenheden. Een weekend lang staat justitie op stelten. De media beleven hoogdagen. 's Maandags beslist het Openbaar Ministerie om in beroep te gaan. Vijgen na Pasen?

Minderjarigen worden dus niet zwaar genoeg aangepakt. Deze conclusie gebruikt Verwilghen in zijn voordeel en hij kondigt zijn tweede versie van het aangepast jeugdsanctierecht aan.

De hervorming van de wet van 1965

Het kernkabinet keurt deze laatste hervorming zonder morren goed. Vanuit de oppositie klinkt het dat aan de wet van 1965 niet veel is veranderd. Marc Verwilghen verdedigt zich: 'Al het goede uit de wet van 1965 is overgenomen, ik heb alleen de sancties verzwaard.' Nu moet het akkoord nog in een wettekst worden gegoten en moet er overleg worden gepleegd met de Gemeenschappen. Van een streefdatum geen sprake.

De drie krachtlijnen:

Het politiek akkoord bestaat uit drie aparte wetsontwerpen die aan het parlement worden voorgelegd.

- Het eerste ontwerp introduceert de mogelijkheid van doorverwijzing van delinquente minderjarigen. Jongeren kunnen ook met de bestaande wet van 1965 voor de gewone strafrechter worden gebracht. De jeugdrechter geeft ze in dat geval uit handen. Dit is echter een zeer omslachtige procedure. Met de introductie van de doorverwijzing kunnen minderjarige misdadigers vaker voor de correctionele rechtbank of het assisenhof verschijnen. In afwachting van hun berechting worden deze jongeren geplaatst in een instelling zoals Everberg.

Als de jongeren een gevangenisstraf krijgen opgelegd, komen de jonge delinquenten in een gesloten federale instelling terecht. Hierin schuilt een verschil met de huidige wetgeving: jongeren die na een uithandengeving worden veroordeeld, worden vandaag de dag in een gevangenis voor volwassenen gestopt.

- Jongeren tussen 12 en 16 jaar kunnen vanaf nu ook een geldboete als straf krijgen. Dit komt erop neer dat hun ouders (als wettelijke voogden) dat geld op tafel moeten leggen. De motivatie van Verwilghen: 'Dit is een aansporing voor de ouders om hun kinderen beter op te volgen'.

- De derde hervorming is dat meerderjarigen die minderjarigen inschakelen bij de uitvoering van een misdrijf, zwaarder kunnen worden gestraft.

Deze wijzigingen lijken op het eerste gezicht alle politieke actoren tevreden te stellen: de voorstanders van de harde aanpak hebben uitgebreidere sancties verkregen, terwijl ook de aanhangers van de bescherming van de jongeren een stap in de goede richting hebben gezet.

Het Comité van de Verenigde Naties voor de Rechten van het Kind

In 1991 ondertekende België het Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Dit betekent dat om de zeven jaar een rapport wordt opgesteld dat nagaat of België zich houdt aan de maatregelen die worden opgelegd in het verdrag. Eind mei 2002 was het zover. Ons land wordt door het comité op de vingers getikt over de aanpak van de jeugddelinquentie. Minderjarigen ouder dan 16 mogen niet als volwassenen worden veroordeeld.

Worden ook op de korrel genomen: de haast en overmoed waarmee België haar aanpak van de minderjarigen criminelen wil wijzigen.

Bovendien was het Comité ontgoocheld omdat een groot aantal aanbevelingen van vijf jaar geleden nog altijd niet zijn opgevolgd.

Het Brusselse internaat

De besprekingen over het jeugdsanctierecht zet ook het Brusselse Hoofdstedelijk gewest aan het nadenken. Volgens minister-president François-Xavier de Donnea zit er een leemte in de opvang van jeugdige misdadigers. 'Zo bestaan er alternatieve straffen voor minderjarigen die een eerste 'misstap' maken en worden zware misdadigers nu geplaatst in een gesloten instelling. Maar wat met de groep jongeren die meermaals worden opgepakt voor kleinere diefstallen of inbraken in wagens?' Deze jongeren worden gewoon weer vrijgelaten en dit stimuleert het onveiligheidsgevoel.

De oplossing: een internaat voor deze recidivisten. Het gewone onderricht wordt aangevuld met lessen over ethische waarden en burgerzin. Tijdens het weekend en op voorwaarde van een goed gedrag kunnen de kinderen naar huis. Een plek in het internaat is niet vrijwillig, het is een beslissing van de jeugdrechter of het parket.

De Donnea wil samen met de Vlaamse en Franstalige ministers van Onderwijs en met Marc Verwilghen starten met de onderhandelingen. Bij het begin van het schooljaar 2003-2004 wil hij het internaat in gebruik nemen. Wordt zeker verder opgevolgd.

Tot het bittere einde... Everberg

Door een defecte poort en de beslissing van een opvoeder om hem niet tegen te houden, ontsnapt op 20 juni een 17-jarige overvaller uit de jeugdgevangenis van Everberg. Pas op 9 juli kon de politie de jongeman opnieuw arresteren. Door zijn ontsnapping zal hij als een volwassene berecht worden.

Dit voorval drijft de spanning tussen de bevoegde instanties hoog op. Het kabinet van Verwilghen vindt de opvoeder een doorn in het oog. 'De man verklaarde dat hij in Everberg is voor opvoeding, niet voor bewaking. Dat lezen wij niet in het protocolakkoord tussen de Gemeenschappen en federale overheid...' De bevoegde Gemeenschapsminister Nicole Maréchal sprong onmiddellijk in de bres voor de -Franstalige- opvoeder. Zij heeft een andere interpretatie van het protocol: 'Zijn verantwoordelijkheid is de opvoeding van de kinderen, hij is geen bewaker'. Vlaams minister Mieke Vogels zwijgt wijselijk.

Na dit voorval werd er intern druk overleg gepleegd. Alle plooien kunnen worden gladgestreken en iedereen mag het weten: de opvoeder mag terug aan het werk, alles loopt van een leien dakje, de infrastructuur is volledig in orde gebracht, een hecht team wil dit project tot een goed einde wil brengen en alle onduidelijkheden nu zijn uitgeklaard. Dit alles in het belang van de jongeren. Alsof iemand door ooit aan had getwijfeld...

Conclusie

Dit dossier is verre van opgelost. Men zal moeten afwachten tot Everberg op volle toeren draait om te kunnen bepalen of het centrum het gewenste resultaat bereikt. Verschillende samenwerkingsakkoorden moeten nog worden afgerond en de hervorming van de wet van 1965 bevindt zich nog altijd in een prematuur stadium. Met andere woorden: dit kan nog alle kanten op.

Afronden kan met de volgende gedachte: 'Een grote stap in de politieke communicatie heeft geleid tot een onstabiel heden. Hoe onzeker is de toekomst dan?'

Het is in het onderwijs noodzakelijk dat men een VAK "BURGERZIN "gaat invoeren, waar de jeugd niet alleen te horen krijgt wat zijn rechten zijn, maar ook wat zijn plichten zijn tegenover de samenleving.
Hier hoort ook meer bepaald ook verkeersopvoeding en maaschappijleer, ethiek, solidariteitszin, en zin voor rechtvaardigheid bij.
Op die manier krijgen jongeren geleidelijk te horen wat van hen verwacht wordt als burger, werknemer en medemens in deze maatschappij.
Dit vak kan ruim opgevat worden met groepsdiscuties, maar dient wel een minimum aan basiskennis aan te brengen over de volledige lagere en middelbare cyclus, zodat onze jongeren bij het verlaten van het middelbaar reeds een goed beeld hebben van de maatschappij waarin ze leven.

Di Homo,

mijn mening:

Jongeren moet je opvoeden tot burgerzin, eerder dan ze er toe op te leiden. Het vak invoeren lijkt me niet nodig. Ten eerste omdat opvoeden tot burgerzin reeds een vakoverschrijdende eindterm is waaraan in het onderwijs aandacht besteed wordt. Ten tweede omdat het op regelmatige basis aan bod komt in vakken zoals godsdienst, zedenleer en leefsleutels.

Het onderwijs krijgt constant suggesties om nieuwe vakken in te richten: gezond leven, verkeersveiligheid, meer uren sport, ...
Of wel moeten jongeren dan tot 20h naar school gaan ofwel moeten er andere vakken overboord.

Wie verantwoordelijk gedrag verwacht van jongeren moet hen daartoe ook de ruimte geven, de keerzijde ervan is dat die ruimte ook kan en bij momenten zal het vertrouwen dat je moet geven ook beschaamd worden. Met een beeld: Je kan niet, zoals Anakin Skywalker uit Star Wars wou, mensen dwingen tot het goede, zonder zelf in de fout te gaan. Een vak burgerzin zal ook de achterliggende oorzaken van jeugdcriminaliteit niet oplossen.

Ik onderschrijf dus wel je doelstelling, maar niet het middel

Inderdaad dat is wat ik bedoel, opvoeden tot burgerzin, en tot respect voor anderen.
Ook door de ouders in samenspraak met de school.
Het is niet zozeer een afzonderlijk vak, waarin dat moet bijgebracht worden, maar de hele attitude moet aanwezig zijn in een school om op te voeden tot burgerzin.
Maar wat uitleg ten gepasten tijde mag daar wel bijkomen in een speciaal lesuur, vooral wat burgerplichten zijn, en de noodzaak daarvan, in een maatschappij, en een samenleving op alle vlakken.

Ge hebt gelijk ik ben al meer dan op men hoede moh weetge ik kan echt mé alles om belief me ook verscheidenheid van of in attitudes; houding en verhouding van burgerzin is nog niet voor vandaag of morgen en het is zekers 5 voor 12 lol .

Weet je of ge nu nen jonge crimineel wegstuurt of plaatst of het nu pedagogisch instituut is voor gedrags gestoorden of medisch-pedagogisch/ orthopedagogisch of andere lucratieve conservatieve instellingen .....maakt ni uit.

Sommige komen er goed uit en blijven zo; ander hebben de weg tot de criminaliteit terug gevonden als het ware of worden verplicht door naasten.

Zelf heb ik daar jaren genoeg voeling mee gehad & kan dus ook geen raad of daad geven naar dit conservatief ingesteld land .

Het zou gevaarlijk nuttenloos ondenkbaar & ondankbaar fout zijn mocht ik dit doen want dan praat ik het systeem in zijn geheel goed hetgeen ik allezins dus niet doe.

Hopenlijk overal even veel man als vrouw en als ik kinderloos overga dan kan ik tenminste trots in rust zien hoe een trotse vader / moeder op straat paseert.

Nu zie ik alléén maar vrouwen maar.....sinds ik jaren terug van men oor gaf op vele diensten zag k 'plots' vele mannelijke joden met kinderwagen op straat hetgeen ikwel subliem leuk en tof vindt een verademing.

Mor ja op belgen of over mijn ras de belg ga ik hier verder niet op in - dank u vader en moeder staat om in te zien dat er 'overal' even veel man en vrouw moet zijn dit vindt ik zelf misschien niet leuk morja voor welzijn en opvoeding en comfort, genegenheid van het kind en dus ook rust is dit hoog nodig .

Ik ben benieuwt mischien nog beetje hoop maar nog zekers niet voldoende voor aangerichte schade.

Politie staat machteloos tegen jonge diefjes :

http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_56 ... t.bron=RSS


Zigeunerdiefjes vrij wegens 'geen plaats' :

http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_56 ... =hlnMatrix


'Opgepakt, vrijgelaten, opgepakt...' :

http://www.standaard.be/Artikel/Detail. ... d=E21GFUA1

Drie jongeren opgepakt na steekpartij in Brussels metrostation :


http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_56 ... t.bron=RSS


Ze hebben er dus al direct 2 vrijuit laten lopen ?

Nieuw zorgprogramma voor jongeren Kortrijk

do 30/08/07 - In het psychiatrische ziekenhuis Heilige Familie in Kortrijk start overmorgen een nieuw zorgprogramma voor jongeren die een misdaad hebben gepleegd en psychiatrische problemen hebben.

Het programma heet de "patio" en is bedoeld voor jongeren tussen twaalf en achttien jaar.

Er is plaats voor de opname van zeven jongeren.


Zij moeten een programma volgen van zes maanden. Die jongeren kregen nu geen gepaste opvang.

Het zorgprogramma is uniek in West-Vlaanderen en biedt werk aan 21 extra personeelsleden. Het wordt gesubsidieerd door het ministerie van Volksgezondheid.

Bron : http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.n ... gprogramma

Turbo Taxpayer schreef:[quote]Nieuw zorgprogramma voor jongeren Kortrijk

do 30/08/07 - In het psychiatrische ziekenhuis Heilige Familie in Kortrijk start overmorgen een nieuw zorgprogramma voor jongeren die een misdaad hebben gepleegd en psychiatrische problemen hebben.

Het programma heet de "patio" en is bedoeld voor jongeren tussen twaalf en achttien jaar.

Er is plaats voor de opname van zeven jongeren.


Zij moeten een programma volgen van zes maanden. Die jongeren kregen nu geen gepaste opvang.

Het zorgprogramma is uniek in West-Vlaanderen en biedt werk aan 21 extra personeelsleden. Het wordt gesubsidieerd door het ministerie van Volksgezondheid.

Bron : http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.n ... gprogramma[/quote]

21 man voor zeven jongeren, dat is dus drie man voor een minderjarige, wedden dat er eentje van ontsnapt

Vijftienjarige betrapt met pistool op zak

MEERHOUT - De politie heeft een 15-jarige Albanese jongen betrapt met een 9mmpistool in zijn rugzak.

De vrouw die bij de jongen was, een begeleidster van de halfopen jeugdinstelling De Markt in Mol, had geprobeerd om een verkeerscontrole in de Bevrijdingslaan te ontvluchten.


De politie had haar aangemaand om te stoppen, maar omdat ze ervandoor ging, zetten de agenten de achtervolging in. Die eindigde met een klein ongeval zonder schade in de buurt van de rotonde aan de Kiezel.

De inzittende jongen zou de bestuurster gevraagd hebben om de controle te omzeilen, maar van het wapen in zijn rugzak zou de vrouw niets hebben geweten.

De jongen verbleef tot voor de zomer in De Markt en de begeleidster was zich na zijn ontslag om hem blijven bekommeren, naar verluidt omdat de jongen geen vrienden of familie had om op terug te vallen.

Soms verbleef hij even bij haar, en hij kreeg er ook eten. De precieze toedracht van de feiten wordt onderzocht.

Op last van de Hasseltse jeugdrechter verblijft de jongen inmiddels opnieuw in De Markt. (mph)

Bron : http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail ... 1K1H0D2T_1


In ruil voor kost en inwoon mag de minderjarige straffeloos criminele feiten plegen voor haar .

Minderjarige steekt in Namen man neer voor een glas bier :

http://www.demorgen.be/dm/nl/nieuws/bel ... t.bron=RSS

16 jaar? Behandeling van die crimineel als ware hij meerderjarig. Korte metten met da crapuul

Tiener krijgt huisarrest voor zware slagen op bus



GENT - De jeugdrechter in Gent heeft een jongen van 17 huisarrest opgelegd omdat hij op een Gentse bus een 20-jarige jongen zware slagen toebracht. Dat meldt het parket van Gent.


Het incident gebeurde dinsdagavond aan de Oudenaardsesteenweg op een bus van De Lijn.


Het slachtoffer werd eerst gepest door vier jongeren. Een van hen tikte herhaaldelijk op het hoofd van de jongen.

Toen de jongen vroeg om op te houden, kreeg hij van de 17-jarige een kopstoot.

Het slachtoffer kreeg ook een klap in de hals en een vuistslag in het oog, zegt het parket van Gent. De jongen moest genaaid worden in het aangezicht.

Nadat de buschauffeur was gestopt, vluchtten de vier jongeren weg. Ze stapten in een wagen, maar een getuige kon de nummerplaat noteren.

De 17-jarige dader werd opgepakt en voor de jeugdrechter gebracht.

mcu

Bron : http://www.standaard.be/Artikel/Detail. ... 102007_038


Echte helden met minstens 4 tegelijk tegen 1 slachtoffer

Brusselse politie klist 10-jarige gauwdievegge

De Brusselse politie heeft dinsdagnamiddag een 10-jarige gauwdievegge opgepakt in het treinstation Brussel Noord.

Het Roemeense meisje probeerde verschillende metroreizigers te beroven van hun geld of portefeuilles, tot de agenten tussenkwamen.

Ze is ter beschikking gesteld van de jeugdafdeling van het Brusselse parket.

Het was een patrouille van de Trekkers-brigade, gespecialiseerd in gauwdiefstallen, die het meisje opmerkte in het metrostation De Brouckère.
Zij hield een dame in het oog die op de tram stond te wachten maar ging niet tot actie over.
Vervolgens nam ze de metro tot aan de halte Rogier, waar ze uitstapte en vervolgens opnieuw instapte. Gedurende heel de rit deed ze dit aan elke halte en telkens probeerde ze zich zo dicht mogelijk bij de andere passagiers te positioneren.
Vier maal probeerde ze een handtas van een medepassagier te openen en een portefeuille te stelen maar telkens zonder succes.

In het Noordstation stapte het meisje tenslotte uit en begaf zich naar de uitgang.
De agenten kozen dat moment om haar tegen te houden en in de boeien te slaan.

Daarop probeerde het meisje de sympathie van de voorbijgangers op te wekken door op de knieën te gaan en in huilen uit te barsten.

De agenten moesten zelfs hun politiekaart tonen om het publiek te overtuigen van hun goede bedoelingen. (belga/dm)

Bron : http://www.demorgen.be/dm/nl/nieuws/bel ... t.bron=RSS

Een op 20 tieners pleegt misdrijven

Voor 38.747 tieners tussen 12 en 18 jaar (5,5 procent van het totaal) heeft het jeugdparket in 2005 een dossier geopend wegens crimineel gedrag.

Samen ging het om 45.722 misdrijven.

Diefstallen spannen de kroon, zo blijkt uit een onderzoek van het Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie (NICC) vandaag in De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk.

In 2005 kwamen 66.342 jongeren in aanraking met het jeugdparket. Er werden 82.305 dossiers geopend.

Opvallend is dat er bij Nederlandstalige parketten meer dossiers rond misdrijven zijn, terwijl er aan Franstalige kant vooral opvoedingsdossiers worden geopend.

Volgens de studie die volgende week wordt voorgesteld bezondigen criminele jongeren zich vooral aan diefstallen.

In 2005 waren er bijna 15.000, waarvan meer dan 2.000 met geweld.
Jongeren uit Brussel en Gent nemen zowat de helft van alle diefstallen met geweld voor hun rekening. (belga/dm)

Bron : http://www.demorgen.be/dm/nl/nieuws/belgie/620454

Twee minderjarigen overvallen bejaarde vrouw in Sint-Niklaas

Een 77-jarige vrouw is zaterdagmorgen overvallen in de Grote Peperstraat, vlakbij de Grote Markt van Sint-Niklaas. De vrouw was op weg naar huis toen twee jongeren haar handtas afrukten. Ze kwam daarbij ten val en verwondde zich aan het gezicht.

Twee voorbijgangers zetten de achtervolging in en konden een van de daders staande houden in afwachting van de komst van de politie. Na onderzoek werd de tweede overvaller eveneens opgepakt.

Het gaat om twee jongeren van 15 en 16 jaar. Ze werden ter beschikking gesteld van het parket.

bron : http://www.gva.be/OostVlaanderen/9100/artikel.asp?art={B30FCC2B-7F22-4C9B-8646-35534E4C4786}

De politie van Brugge heeft twee scholieren uit Torhout opgepakt.

Het duo viel mensen lastig en duwde hen in de Reien.
Een van de slachtoffers, een zeventienjarige uit Blankenberge, kwam in de Spelemansrei terecht en viel daarbij vijf meter naar beneden. Hij raakte lichtgewond.

De twee zeventienjarige jongens probeerden dit ook nog met een tweede slachtoffer, maar die liet zich vallen. Hij kreeg wel enkele rake klappen.

Beide daders zijn nu ter beschikking gesteld van de jeugdrechter.

bron : http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.n ... estelingen

antisocialistisch schreef:16 jaar? Behandeling van die crimineel als ware hij meerderjarig. Korte metten met da crapuul

Mag ik eens vragen waarop je dit baseert, wat lost dit op?

LordMike schreef:[quote="antisocialistisch"]16 jaar? Behandeling van die crimineel als ware hij meerderjarig. Korte metten met da crapuul

Mag ik eens vragen waarop je dit baseert, wat lost dit op?[/quote]

Op mijn mening hierover en ik denk dat het veel zal oplossen

Politie vat een zwangere dievegge van 12 jaar oud


De Antwerpse politie vatte zes zigeunermeisjes bij een gauwdiefstal in de premetro.

Hun leeftijden: 15, 13 en vier keer 12.

Een van de twaalfjarigen was bovendien zwanger. De feiten vonden vrijdag plaats, maar raakten pas tijdens het weekend bekend.

De cel Gauwdiefstallen van de lokale recherche spotte vrijdagnamiddag in het premetrostation Opera zes zigeunerkinderen.

De meisjes werden herkend als leden van een georganiseerde en zeer professionele bende gauwdieven. Eerder werden al bendeleden betrapt. Ze opereren ook steeds in wisselende samenstellingen.

De zigeunermeisjes waren tussen de vele pendelaars op het perron duidelijk op zoek naar slachtoffers.
De speurders van de recherche waren vier keer getuige van een georkestreerde poging om de inhoud van een handtas mee te grissen. Dat mislukte telkens.

Toen de zes op tram 3 stapten, konden ze wel buit maken uit de handtas van een 45-jarige dame uit Deurne. De agenten grepen in en pakten de zes op.
De zigeunertjes waren 15, 13 en vier keer 12 jaar. Een van de twaalfjarigen bleek ook zwanger te zijn.

Toen ze aan het politiekantoor waren aangekomen, vonden de speurders onder een zitbank in de combi nog een weggemoffelde herenportefeuille.

Onderzoek leerde dat die eerder in de premetro was gestolen van een 79-jarige Kapellenaar.

De gauwdiefjes waren bekend van eerdere feiten én onder verschillende namen. Ze werden overgedragen aan de jeugdrechter.

Bron en lezersreacties : http://www.gva.be/Antwerpen/2000/artikel.asp?art={94ED77F0-8DC3-4E89-876D-C6155F97D444}