Politicsinfo.be

Het Europees Parlement wil dat de nieuwe Europese toezichthouders voor de financiële sector voldoende bevoegdheden hebben om bindende maatregelen op te leggen aan de financiële instellingen. Het Parlement gaat hiermee verder dan de lidstaten die louter coördinatie tussen de nationale toezichthouders verkiezen. Na een mislukte onderhandeling met de Raad keurt het Parlement morgen een eigen pakket goed dat de basis vormt voor verdere onderhandelingen.

"De meeste lidstaten hebben de recente bankencrisis goed aangepakt, maar we kunnen niet blijven ad hoc maatregelen nemen. We moeten vooruitkijken en een Europese toezichtstructuur uitbouwen die financiële stabiliteit garandeert en versnippering tegengaat. Het is daarbij onontbeerlijk dat Europese toezichthouders boven de nationale waakhonden staan. Nationale experts hebben onvoldoende greep op complexe, grensoverschrijdende financiële producten," zegt Europarlementslid Marianne Thyssen (CD&V), lid van de parlementaire commissie economische en monetaire zaken. Het Europees Parlement wil dat het trio toezichthouders nieuwe, bindende financiële standaarden kan vastleggen. Ze moeten de werking van de nationale toezichthouders ook kunnen controleren.

De reeks wetgevende voorstellen die woensdag ter stemming geagendeerd staan in het het Europees Parlement zorgen voor de oprichting van drie Europese toezichthoudende instanties (één voor banken, één voor verzekeraars en pensioenfondsen en één voor financiële markten). Hiernaast wordt ook een Europees Comité voor Systeemrisico's (ECSR) opgericht dat vroegtijdig moet waarschuwen wanneer een financiële instelling waarvan het functioneren van het hele systeem afhangt, in de gevarenzone verzeilt. Marianne Thyssen: "Het grote voordeel van de ECSR is dat het grensoverschrijdend systeemrisico's kan vaststellen, terwijl nationale toezichthouders zich te vaak beperken tot de eigen markten."

Volgens het Europees parlement moeten de toezichthouders en het ECSR samen 'stress tests' kunnen uitvoeren die duidelijkheid moeten scheppen over de mate waarin banken het hoofd kunnen bieden aan extreme economische en financiële omstandigheden. Financiële producten die te riskant zijn, kunnen vervolgens door het ECSR gebannen worden. Ook hier is de Raad het vooralsnog niet mee eens.

Het Europees Parlement wil ook de oprichting van een Europees garantiefonds voor bankdeposito's en een Europees stabiliteitsfonds, gefinancierd door de banken. De bijdragen van banken aan deze fondsen zou afhankelijk zijn van de risicograad van de producten die ze verhandelen. De fondsen treden in werking wanneer een instelling in moeilijkheden geraakt. Marianne Thyssen: "Op deze manier worden banken geresponsabiliseerd omdat zij zelf de fondsen spijzen, en niet de belastingbetalers."

Tot slot wil het Europees Parlement dat de zetels van de toezichthouders en het ECSR alle drie in Frankfurt worden gevestigd, waar ook de Europese Centrale Bank zetelt, ter bevordering van het goed bestuur. De Raad daarentegen wil, allicht om politieke redenen, elke grote hoofdstad een zetel toewijzen, één in Londen, één in Parijs en één in Frankfurt.