Politicsinfo.be

Wanneer mensen verhuizen zonder een nieuwe woonplaats op te geven, worden zij ambtelijk geschrapt uit het bevolkings- of verblijfsregister van de gemeente waar zij voorheen verbleven. Uit het antwoord op een parlementaire vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers, bleek dat op die manier jaarlijks honderden kinderen als vermist of spoorloos worden opgegeven: “2010 is het internationaal jaar tegen armoede. Laat dit een eerste actiepunt zijn om kinderen de vicieuze (kans)armoedecirkel te besparen.”

Soms blijven kinderen van de ene op de andere dag weg van school en kan niet worden aangetoond waar ze nadien zijn gebleven. Het gaat hier uitdrukkelijk niet om spijbelgedrag, maar om kinderen die, bvb. bij uithuiszetting, verhuizen zonder dat geweten is waarheen. Nadien blijkt dat ze niet in een nieuwe school werden ingeschreven. Omdat ze niet meer in een bevolkings- of verblijfsregister zijn ingeschreven, wordt het onmogelijk om te controleren of deze kinderen blijven genieten van hun recht op onderwijs. Zij glippen tussen de mazen van het net en dreigen terecht te komen in de vicieuze cirkel van armoede en kansarmoede.

Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (CD&V) uitte hierover haar bezorgdheid tegenover Vlaams Minister van Onderwijs Pascal Smet en vroeg naar een aantal cijfers.
In het schooljaar 2007-2008 lieten secundaire scholen, in hun melding van leerlingen die meer dan 30 halve dagen afwezig waren, van 174 leerlingen weten dat ze ‘vermist of spoorloos’ waren. In 2008-2009 was dit opgelopen tot 315. Voor de basisscholen is hierover geen cijfermateriaal beschikbaar, maar een eenvoudige extrapolatie op basis van het aantal leerjaren (3 kleuter en 6 lager), maakt dat het in totaal om ruim 780 kinderen zou kunnen gaan. Dat zijn elk jaar maar liefst 2 kinderen per dag die van de schoolradar verdwijnen. “Dat is ronduit verontrustend,” aldus Katrien Schryvers, “en gezien de huidige crisis en de recente berichten over het toenemend aantal gezinnen dat omwille van financiële moeilijkheden uit hun huis wordt gezet, is de kans reëel dat het aantal kinderen dat daardoor bepaalde elementaire rechten misloopt, nog stijgt.”

Als een kind van een school vertrekt zonder dat het in een andere school is ingeschreven, moet de school dit doorgeven aan het departement onderwijs. In het basisonderwijs wordt er echter geen bijkomende informatie gegeven over de mogelijke oorzaken van de problematische afwezigheid. Hier is de controle op de leerplicht dus nog moeilijker.
“Omdat de kansen van die kinderen op een succesvolle toekomst ernstig gehypothekeerd worden, is het van groot belang een preventief beleid te voeren via de scholen en de OCMW’s,” vindt Schryvers, “onrustwekkende afwezigheden moeten sneller gemeld worden door scholen, niet alleen aan het departement, maar ook aan OCMW’s en politie. Ook het registratiesysteem in het basisonderwijs moet worden bijgesteld.”