Politicsinfo.be

Beste,
Attac Vlaanderen heeft zo vlug mogelijk als kon de slottekst van Porto
Alegre vertaald zodat hij verder kan verspreid worden in de volgende dagen.
Wij danken dan ook Stijn Oosterlynck, lid van Attac Vlaanderen, voor zijn
inzet om deze tekst zo vlug vertaald te hebben.
Omdat een andere wereld mogelijk is...
intussen, vriendschappelijke groeten
Eric Goeman,
woordvoerder Attac Vlaanderen
vlaanderen@attac.org

Porto Alegre II
Oproep van sociale bewegingen
Verzet tegen neoliberalisme, oorlog en militarisme: voor vrede en sociale
rechtvaardigheid
(Vertaling Stijn Oosterlynck voor Attac-Vlaanderen)


1) In het licht van de voortdurende verslechtering van de menselijke
levensomstandigheden zijn wij, sociale bewegingen van over de hele wereld,
met tienduizenden samengekomen op het tweede Wereld Sociaal Forum in Porto
Alegre. We zijn hier ondanks de pogingen om onze onderlinge solidariteit te
breken. We komen opnieuw samen om onze strijd tegen neoliberalisme en
oorlog verder te zetten, om de overeenkomsten van het vorige Forum te
bevestigen en opnieuw te bevestigen dat een andere wereld mogelijk is.

2) We zijn verschillend - vrouwen en mannen, volwassenen en jongeren,
inheemse volkeren, van het platteland of van de stad, werkenden en
werkelozen, daklozen, ouderen, studenten, migranten, experts, mensen van
elke geloofsovertuiging, kleur of sexuele oriëntatie. De uiting van deze
diversiteit is onze sterkte en de basis van onze eenheid. We zijn een
wereldwijde solidariteitsbeweging, verenigd in onze vastberadenheid om de
concentratie van rijkdom, de sterke toename van armoede en ongelijkheden en
de vernietiging van onze wereld te bestrijden. We leven in en bouwen
alternatieve systemen op. We gebruiken onze creativiteit om ze te promoten.
We zijn een brede alliantie aan het bouwen op onze strijd en verzet tegen
een systeem gebaseerd op sexisme, racisme en geweld, een systeem dat de
belangen van het kapitaal en het patriarchaat bevoordeelt over de behoeften
en aspiraties van het volk heen.

3) Dit systeem produceert een dagelijks drama doordat vrouwen, kinderen en
ouderen sterven door honger, gebrek aan gezondheidzorg en te voorkomen
ziekten. Families worden gedwongen hun huizen te verlaten door oorlogen, de
impact van 'grootschalige ontwikkeling', landloosheid en milieurampen,
werkloosheid, aanvallen op de publieke diensten en de vernietiging van
sociale solidariteit. Zowel in het Zuiden als het Noorden bloeit de
levendige strijd en het verzet om de waardigheid van het leven te
verdedigen.

4) 11 september betekende een dramatische verandering. Na de terroristische
aanslagen, die wij absoluut veroordelen zoals we elke andere aanval op
burgers in andere delen van de wereld veroordelen, hebben de regeringen van
de Verenigde Staten en hun bondgenoten een enorme militaire operatie
gelanceerd. In de naam van de 'oorlog tegen terrorisme', zijn burger- en
politieke rechten over de hele wereld aangevallen. De oorlog tegen
Afghanistan, waarin terroristische methoden gebruikt worden, wordt nu
uitgebreid naar andere fronten. Zo begint een globale oorlog om de
dominantie van de Verenigde Staten en hun bondgenoten te verstevigen. Deze
oorlog onthult een ander gezicht van het neoliberalisme, een gezicht dat
brutaal en onaanvaardbaar is. De Islam wordt tot duivel gemaakt en racisme
en vreemdelingenhaat worden moedwillig gepropageerd. De massamedia nemen
actief deel in deze oorlogscampagne die de wereld in 'goed' en 'slecht'
verdeelt. De oppositie tegen de oorlog bevindt zich in het hart van onze
beweging.

5) De oorlogssituatie heeft het Midden Oosten verder gedestabiliseerd
doordat het een voorwendsel voorziet voor verdere onderdrukking van het
Palestijnse volk. Het is een dringende taak voor onze beweging solidariteit
te mobiliseren voor het Palestijnse volk en hun strijd voor zelfbeschikking
terwijl ze de brutale bezetting door de Israëlische staat ondergaan. Dit is
levensbelangrijk voor de collectieve veiligheid van alle volkeren in de
regio.


6) Andere gebeurtenissen bevestigen verder de dringende noodzaak van onze
strijd. In Argentinië leidde de financiële crisis veroorzaakt door het
falen van de structurele aanpassingsprogramma's van het IMF en de toenemende
schulden tot een sociale en politieke crisis. Deze crisis wekte spontane
protesten op van de midden- en werkende klassen. De repressie daarvan
veroorzaakte doden, het aftreden van regeringen en nieuwe allianties tussen
verschillende sociale groepen. Door middel van 'cacerolazos' en 'piquetes'
eisen volksmobilisaties hun basisrechten op voedsel, jobs en huisvesting op.
Wij verwerpen de criminalisering van de sociale bewegingen in Argentinië en
de aanval op hun democratische rechten en vrijheden. Wij veroordelen ook de
hebzucht en de chantage van de multinationals die gesteund worden door de
regeringen van de rijke landen.


7) De ineenstorting van de multinational Enron toont het bankroet van de
casino-economie en de corruptie van zakenlui en politici aan, terwijl ze
werknemers zonder jobs en pensioenen achterlaat. In ontwikkelingslanden was
deze multinational betrokken bij frauduleuze activiteiten en haar projecten
verdreven mensen van hun land en leidden tot een scherpe toename in de
prijzen voor water en electriciteit.

In hun pogingen om de belangen van de grote bedrijven te beschermen
verliet de regering van de Verenigde Staten op een arrogante wijze de
onderhandelingen over de opwarming van de aarde, het 'anti-ballistisch raket
'-verdrag, de Conventie over Biodiversiteit, de VN-conferentie over racisme
en onverdraagzaamheid en de gesprekken om het aanbod van lichte wapens te
reduceren. Dat toont eens te meer aan dat het unilateralisme van de
Verenigde Staten de pogingen om multilaterale oplossingen voor de
wereldproblemen te vinden ondermijnt.
In Genua faalde de G8 volledig in de taak van wereldregering die ze zelf op
zich genomen heeft. Geconfronteerd met brede mobilisaties en verzet,
antwoordden ze met geweld en repressie en beschuldigden ze diegenen die
durfden te protesteren openlijk criminelen te zijn. Maar ze slaagden er
niet in onze beweging te intimideren.

10) Dit alles gebeurt in de context van een wereldwijde recessie. Het
neoliberale economische model vernietigt de rechten, levensomstandigheden en
het levensonderhoud van mensen. Multinationale bedrijven gebruiken elk
middel om de 'waarde van hun aandelen' te beschermen: ze ontslaan
werknemers, verlagen lonen en sluiten fabrieken. Zo wringen ze de laatste
dollar uit de werknemers. Regeringen reageren op deze economische crisis
door te privatiseren, te snijden in de uitgaven in de sociale sector en de
rechten van de werknemers blijvend te verminderen. Deze recessie ontmaskert
de neoliberale belofte van groei en welvaart als een leugen.

11) De globale beweging voor sociale rechtvaardigheid en solidariteit staat
voor enorme uitdagingen: de strijd voor vrede en collectieve veiligheid
houdt in dat armoede, discriminatie, dominantie aangepakt wordt en begonnen
wordt aan de creatie van een alternatieve, duurzame samenleving.
Sociale bewegingen veroordelen krachtig geweld en militarisme als middelen
voor het oplossen van conflicten: de bevordering van conflicten met een lage
intensiteit en militaire operaties in het Colombia Plan als deel van het
Andes regionaal initiatief, het Puebla Panama plan, de wapenhandel en hogere
militaire budgetten, economische blokkades tegen mensen en naties, vooral
tegen Cuba en Irak, en de groeiende repressie tegen vakbonden, sociale
bewegingen en activisten.

Wij ondersteunen de vakbonden en de strijd van de arbeiders in de informele
sector en beschouwen die als essentieel om degelijke werk- en
leefomstandigheden te behouden, om de echte rechten om zich te organiseren,
te staken, collectieve overeenkomsten te onderhandelen en de gelijkheid in
lonen en werkomstandigheden tussen vrouwen en mannen te bekomen. Wij
verwerpen slavernij en de uitbuiting van kinderen. Wij steunen de strijd
van de werknemers en de vakbonden tegen tijdelijke arbeidscontracten,
onderaanneming en ontslagen en eisen nieuwe internationale rechten voor
werknemers van multinationale ondernemingen en hun filialen, in het
bijzonder het recht op vakbonden en ruimte voor collectieve
onderhandelingen. We ondersteunen ook de strijd van landbouwers en
volksorganisaties voor het recht op levensonderhoud, op land, bossen en
water.

12) Het neoliberale beleid creëert verschrikkelijke ellende en
onveiligheid. Het heeft geleid tot een dramatische toename van de handel in
en sexuele exploitatie van vrouwen en kinderen. Armoede en onveiligheid
creëert miljoenen migranten die hun waardigheid, vrijheid en rechten ontzegd
worden. Daarom eisen wij het recht op vrije beweging, op lichamelijke
integriteit en op een legale status voor alle migranten. Wij steunen de
rechten van de inheemse volkeren en de implementatie van ILO-artikel 169 in
de nationale wetgevingen.


13) De externe schulden van de landen uit het Zuiden is reeds verschillende
keren terugbetaald. De schulden zijn illegitiem, onrechtvaardig en
frauduleus, functioneren als een instrument voor overheersing en ontzeggen
mensen hun fundamentele rechten met als enige doel de toename van
internationale woekerwinsten. Wij eisen de onvoorwaardelijke opheffing van
de schulden en de schadeloosstelling voor historische, sociale en
milieuschulden. De landen die de afbetaling van de schulden vragen zijn
betrokken in de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen en de
traditionele kennis van het Zuiden.


14) Water, land, voedsel, bossen, zaden, cultuur en de identiteit van mensen
zijn het gemeenschappelijke eigendom van de mensheid voor de huidige en
toekomstige generaties. Het is essentieel om de biodiversiteit te bewaren.
Mensen hebben permanent recht op veilig voedsel vrij van genetisch
gemanipuleerd organismen. Voedselsoevereiniteit op het lokale, nationale en
regionale niveau is een basis mensenrecht. In dat opzicht zijn
democratische landhervormingen en de toegang van landbouwers tot land
fundamentele vereisten.

15) De topontmoeting in Doha bevestigde de illegitimiteit van de Wereld
Handels Organisatie. Het opnemen van een 'ontwikkelingsagenda' verdedigt
enkel de belangen van ondernemingen. Door een nieuwe onderhandelingsronde
te lanceren komt de WHO dichter bij haar doel om alles in een marktgoed te
transformeren. Voor ons zijn voedsel, publieke diensten, landbouw,
gezondheid en onderwijs niet te koop. Patentering mag niet gebruikt worden
als een wapen tegen de arme landen en volkeren. Wij verwerpen het
patenteren en verhandelen van levensvormen. De WHO-agenda wordt op het
continentale niveau bestendigd door regionale vrijhandels- en
investeringsakkoorden. Door het organiseren van protesten zoals de enorme
demonstraties en volksstemmingen tegen het FTAA (Pan-Amerikaans Vrijhandels
Akkoord) hebben mensen deze akkoorden verworpen als de herkolonisering en
vernietiging van de fundamentele sociale, economische, culturele en
milieurechten en waarden.

16) We zullen onze beweging versterken door gemeenschappelijke acties en
mobiliseringen voor sociale rechtvaardigheid, voor het respect voor rechten
en vrijheden, voor levenskwaliteit, gelijkheid, waardigheid en vrede. Wij
strijden voor:
- democratie: mensen hebben het recht op de hoogte te zijn van de
beslissingen van hun eigen regering en deze te bekritiseren, vooral met
betrekking op afspraken met internationale organisaties. Regeringen zijn
ultiem verantwoording verschuldigd aan hun volk. Wij steunen de instelling
van electorale en participatieve democratieën over de hele wereld en
benadrukken de behoefte voor de democratisering van staten en samenlevingen
en de strijd tegen dictaturen.
- de kwijtschelding van externe schulden en schadeloosstellingen.
- tegen speculatieve activiteiten: wij eisen de creatie van specifieke
taksen als de Tobin taks en de afschaffing van belastingsparadijzen.
- het recht op informatie.
- voor vrouwenrechten, vrijheid van geweld, armoede en uitbuiting.
- tegen oorlog en militarisme, tegen buitenlandse militaire basissen en
interventies en de systematische escalering van geweld. Wij kiezen ervoor
onderhandelingen en niet-gewelddadige oplossingen van conflicten te
bevoorrechten. Wij eisen het recht van alle volkeren om internationale
bemiddeling te vragen, met de deelname van onafhankelijke actoren van de
civiele samenleving.
- de rechten van jongeren, hun gratis toegang tot publiek onderwijs en
sociale autonomie en de afschaffing van verplichte militaire dienst.
- het zelfbeschikkingsrecht van alle volkeren, vooral de rechten van
inheemse volkeren.

In de komende jaren zullen we collectieve mobilisatie organiseren zoals:
In 2002:
- 8 Maart: Internationale Vrouwendag.
- 17 April: Internationale Dag van de strijd van de Landbouwers.
- 1 Mei: Dag van de Arbeid.
- 7 Oktober: Werelddag voor de Daklozen.
- 12 Oktober: Schreeuw van de uitgeslotenen.
- 16 Oktober: Wereldvoedseldag.

Andere globale mobiliseringen zullen plaatsvinden:
- 15 - 16 Maart: Barcelona (Spanje), EU-top.
- 18 - 22 Maart: Monterrey (Mexico), Conferentie van de Verenigde Staten
over de financiering van Ontwikkeling.
- 17 - 18 Mei: Madrid (Spanje), Top van Latijns Amerika, de Karaïben en
Europa.
- Mei, de jaarlijkse ontmoeting van de Aziatische Ontwikkelingsbank,
Shanghai China
- 1 Mei: "Internationale dag van actie tegen militarisme en voor vrede"
- Eind Mei, 4de voorbereidende vergadering van de Wereld Top over Duurzame
Ontwikkeling, Indonesië.
- Juni: Rome (Italië), Wereld voedsel top.
- 22 -23 Juni: Sevilla EU-top.
- Juli: Toronto en Calgary (Canada), G8-top.
- 22 Juli: USA campagne tegen Coca Cola.
- September: Johannesburg (Zuid-Afrika), Rio+10.
- September, Azië Europa Top (ASEM), Kopenhagen
- Oktober: Quito (Ecuador), Sociaal Continentaal forum "Een nieuwe
integratie is mogelijk"
- November: Cuba, 2de Hemispherische meeting tegen de FTAA.
- December: Kopenhagen (Denemarken), EU-top.

In 2003:
- April: Buenos Aires (Argentinië), FTAA-top.
- Juni: Thessaloniki EU-top.
- Juni, Frankrijk, G8-top.
- WTO, IMF en World Bank zullen elkaar ontmoeten op een bepaalde plaats op
een bepaald tijdstip. En wij zullen daar ook zijn!

Ik vind die tekst een beetje een wirwar van opvattingen en ideeën. Volgens mij is dat deels toe te schrijven aan de interne tegenstellingen die ook in Porto Alegre aanwezig waren. In Brazilië zullen die wel vrij duidelijk geweest zijn met enerzijds een vertegenwoordiging van de officiële "woordvoerders" uit West-Europa en de VS (veelal goed betaalde en gesubsidieerde NGO'ers + vakbondstopmensen) en anderzijds brede lagen vanuit Latijns-Amerika die door de beweging in Argentinië radicaliseren.

GC

Aan Attac ; groot gelijk , jammer dat jullie geen oplossing hebben.